de inſtitutioneTractatus ſecundus ſecunde partisde confeſſione.Irca confeſſionē ꝯſiderāda ſunt octo.feſſionis. Sedundo qui tenentur ad cōPrimo de inſtitutione cōfeſſioneꝫ. Tercio de tempore quo quistenetur ad confeſſionem. Quarto cuifacienda eſt confeſſio. Quinto de quibus eſt facienda confeſſio Sexto de cōditionibus quas debꝫ habere confeſſioSeptimo de iteratione confeſſionis.Octauo quomodo ſe debet habere ſacerdos ad confitentem. Nono de interrogationibus fiendis in confeſſione.Decimo de poteſtate clauiuꝫ ⁊ effectuconfeſſionis. Unde cimo de figillo confeſſionis.De inſtitutione confeſſionis¶ Capitulum primum.deuidentiaꝫeorum que dicenda ſunt deconfeſſione Notandum ꝙin ſcriptura duobꝰ modis accipitur cōfeſſio. vno modo ꝯfeſſio idem eſt ꝙ laudatio. vnde cōfiteri iſto modo idē eſt ꝙdeum laudare ⁊ iſto modo accipitur qn̄dicitur. Confitemini dn̄o. id eſt laudate dn̄m quoniam bonus ⁊c̄. Alio mō doidē eſt ꝙ peccatoꝝ coram ſacerdote manifeſtauo. Et iſto modo diffinitur fic.Cōfeſſio eſt legittima coram ſacerdotemanireſtatio. ⁊ dicitur quaſi ſiml̓ vel extoto vel vndiqꝫ faſſio. ⁊ de confeſſioneiſto modo dicta hic intendimus. videndum eſt ergo quādo fuit īſtituta ⁊ quisfuit inſtitutor confeſſionis Quantumad primū eſt ſciendum ꝙ duplex eſt cōfeſſio peccatorum. ſcꝫ mentalis ⁊ vocalis. Mentalis cōfeſſio peccatorum eſtde dictamine legꝭ nature adiutē quodāconfeſſionis.modo per fidem. quādo em̄ homo ſcit ⁊perpēdit ſe offendere vel offendiſſe deūquem non vidēt niſi per radium fidei.natura dictat ſibi ꝙ ab eo mīa humilit̓eſt petenda. ⁊ hͦ nunqͣꝫ eſt niſi recognoſcatur culpa qd̓ ſit ꝑ ꝯfeſſionē mentaleꝫCōfeſſio vocalis eſt duplex. quedaꝫ fitdeo quedā ſit hoī. Loq̄ndo ergo de ꝯfeſſionē vocali que fit deo credo ꝙ ꝯfeſſiofuit de nccītate ſalutis ſtatim poſt lapſuꝫprimi hoīs ⁊ ratio q̄ me mouet ad iſta ēhec Oī tꝑe in qͦ eſt ⁊ fuit infirmitas fuitnccaria medicina ꝯtra illaꝫ infirmitatēSed ſtatim poſt lapſuꝫ primi hoīs fuitinfirmitas peccati non ſolum original̓.ſꝫ etiam actualis ad minus qͦ ad ml̓tosergo poſt lapſum primi hoīs ſtatim fuitneceſſaria ꝯfeſſio facta deo etiam vocaliter. Et iſtud pꝫ ex quadā gloſa que ponitur ſuꝑ illud verbū. Gen̄. iij. Adamvbi es. dicit gloſa ſic Uerba ſunt increpantis ⁊ ad ꝯfeſſione cogentis non ignorantis. ⁊ conſtat qḋ loquitur de ꝯfeſſione vocali fienda deo qꝛ tunc deus nohomo vocaliter loquebatur ipſi adam.ergo ab illo tꝑe certe fuit neceſſaria cōfeſſio iſto modo dicta. loquendo auteꝫde confeſſione vocali fienda homini. dico ꝙ fuit inſtituta in lege noua criſto videlicet incarnato. ⁊ tunc nō ante fuit cōgruum talem confeſſionem inſtitui. ⁊rauo que me mouet ad hoc eſt duplex.ẜm qd̓ confeſſio ordinatr ad duo. ſcilicet ad peccati deletionem ⁊ manifeſtationē ⁊ ad recōfiliatōeꝫ faciendā deo ⁊eccleſie eiꝰ Exquo patet quo in lege noua debuit inſtitui confeſſio ⁊ hoc ſic. nōtandum tamen ꝙ ad euidentiam iſtorūque dicenda ſunt ꝙ ſtatus peccati vocatut tenebre ⁊ ſtatus gratie lux. Ita dicit apoſtolus: loquens epheſijs poſtqͣꝫfuerunt conuerſi ad criſtianam fidem ⁊fuerunt in ſtatu graue poſit dicens fic