de cauſamultis offendit deum: quoꝝ non recordatur ⁊ ſi ſub iſta eſtimatōe doleat ſicutſi certus eſſet cōtritꝰ eſt ⁊ penitens Un̄quilibꝫ debet frequēter dicere cum pͣs.Delicta iuuentutis mee ⁊ ignorantiasmeas ne memineris. Qūo āt debet homo cōteri de peccato veniali. Notandūꝙ tria ſunt genera peccatorum venialiūnam quoddam eſt veniale ex ſurreptione de hoc non tenetur homo conteri inſpeciali niſi de congruo. Quoddam eſtveniale ex voluntate cui ſi conſentiaturincidit homo in mortale ſicut delectatōmoroſa in cogitatiōe de actu carnali eſtpeccatum veniale. Sed ſi ſit ibi conſenſus eſt peccatum mortale. ⁊ de tali veniali quādo occurrit memoria de eo debꝫhomo penitere: ⁊ diligenter aduertere.ne ſit vel fuerit ibi conſenſus Quoddāeſt veniale qd̓ per frequentationē ſui auget libidinem peccandi ⁊ tanta poteriteſſe libido peccandi ꝙ illud qd̓ de natura ſua erat veīale ex illa libidīe fiat morta le ſicut mendacium iocoſum de natura ſua eſt veniale: ſed totiens poterit iterari qd̓ augebit intm̄ libidinem mentiēdi ꝙ ex tanta libidine poteſt homo mentiri iocoſe ꝙ peccabit mortaliter Et detali debet homo penitere aduertendo ⁊precauēdo ne multiplicentur. de hoc tamen magis dicetur infra quādo ageturde confeſſione peccatorū venialiū quiaeo modo tenetur de eis conteri quo tenetur ea confiteri.¶ Que ſunt cauſe inductiue contritionis Capitulum fextum.Auſe inductiue contritionis ſunt multePrima ⁊ principalis eſt amor dei. Illud em̄ qd̓ ſpiritualiter de-contritionisbet retrahere hominem ne peccꝫ ⁊ ſi peccauit ꝙ corrigat ⁊ emēdet eſt amor dei⁊ iſte amor generatur ſic in aīa pctōrisCū em̄ amor ſequat̉ cogitatōeꝫ. qꝛ vtdicit Augꝰ. Inuiſa diligimꝰ incognitanequaqͣꝫ quādo peccator recogitat ⁊ recognoſcit dei bonitatē ⁊ iuſticiaꝫ cui diſplicet omne malum. ⁊ nullo modo relīquit aliqd̓ maluꝫ impunitum. ⁊ recogitat ſe ml̓ta mala ꝯmiſiſſe que diſplicētdiuine bonitati ⁊ ꝓpter que eſt dignuspuniri grauiter timet. quando etiam vlterius cogitat dei bonitateꝫ ⁊ miſericordiam: qua paratus eſt omni dolenti ⁊penitenti remittere quamcūqꝫ culpamquantūcūqꝫ magna ſperat de venia ⁊ ſicmouetur ad deteſtandum peccatum. ⁊iſte motus vocatur attritio id eſt quedāꝯtritio imperfecta ⁊ ita deus qui nunqͣꝫdeficit infundit lumen gratie in animaꝫpeccatoris. ⁊ illo lumine peccator illuſtratus caleſit in amore dei ⁊ deteſtatione peccati ita ꝙ timor ſeruilis precedit⁊ preparat cor peccatoris ad contritionem. ſed amor id eſt feruor caritatis perficit ipſam. ⁊ de hoc ponit exempluꝫ Auguſtinus dicens. ꝙ ſicut in futura ſotūlarium ceta porci precedit ⁊ facit viamfilo nō tamen remanet inſutura. ſic incontritione precedit timor pene. ⁊ iſtetimor preparat ad caritatem ⁊ amoreꝫdei qui poſtqͣꝫ iam eſt in anima repellitomnem timorem. Et ita dicit beatusIohānes in prima canonica ſua. Perfecta caritas foras mittit timorem ſcilicet ſeruilem qui eſt timor pene non autem filialem qui eſt timor offenſe. Secunda cauſa eſt pudor id eſt verecūdiade peccatis cōmiſſis. Unde dicit Iob.Res dignas confuſione agunt Et naūModo reuelabo pudenda tua in facie.quando em̄ peccator cogitat ꝙ oīa eiuspeccata quantūcunqꝫ ſecreta ⁊ occulta: