de ſigilloſolutum oſtendit. Unde quando dicitafeceabſoluo te. eſt ſenſus abſolutum on̄doete: iſti videntur fundare dictum ſuū inautoritate Ambrolij dicentis. Sacerdos quidem officium ſuum exhibet: ſꝫnullius poteſtatis iura exercet. Sꝫ dictum iſtorum parum videtur attribue.te clauibus. et verbum Ambroſij intendendum eſt ꝙ acerdos nullius poteſtaus iura exercec auctoritatiue ſed tantuꝫminiſterialiter. Et ideo dicunt alij ꝙ ſacerdotes virtute clauium abſoluunt sculpa ſi inueniunt eam. dummodo confitens non ponit obicem ⁊ ſacerdos abſoluit a pēa purgatorij cui peccator eratobligatus non eam relaxando ſed commutando. ⁊ hoc ſub conditione ſcꝫ ſi explet penitentiam iniunctam: ita ꝙ ſi penitentia iniuncta eſt condigna abſoluit̉a tota pena purgatorij. et ſi non eſt condigna non abſoluitur a tota ſed a tantapro quanta ſatagit per penitentiam. Etideo ſi moriatur expleta penitentia cōdigna non punietur in purgatorio. ⁊ iſtsopinio videtur mihi rationabilis. Alijdicunt ꝙ cum omne peccatum mortaleſit offenſiuum diuine bonitatis que eſtinfinita debita pena peccato mortali eſtinfinita et per conſequens viribus nr̄isimproportionabilis: virtute autem clauium ſit ꝓportionabilis nobis inquantum virtute clauium cōmunicatur confitenti paſſio chriſti que dat efficaciam ōnibus ſacramentis et que eſt ſufficiensad ſatiſfaciendum pro peccatis touꝰ mūdi. Unde ẜm hanc viam virtus clauiūAſt ꝙ virtute clauium cōmunicatur confitenti paſſio chriſti: in cuius virtute poteſt ſatiſfacere pro peccatis: quod nō iaciebat ante Unde credo ꝙ vnum paternoſter impoſitum in penitētia a ſacerdote eſt efficacius ad ſauſfaciendum propeccatis. qͣꝫ ſi aliquis dicat centum miconfeſſionislia per ſeipſum: quia illud habet efficaciam a paſſione criſti illa a merito dicētis Et iſta opinio eſt multum rauionabꝰlis.¶ De figillo confeſſionis.¶ Capitulum vndecimum.nfeſſionisfigillum debet eſſe ita ſecretum ꝙ nullo mō nullo pacto pro nulla re debet frangi ymmo anteſacerdos deberet ſuſtinere quamcunqꝫpenam etiam mortem qͣꝫ reuelaret confeſſioneꝫ. nec verbo nec ſcripto nec nutunec ſigno. Et de hoc dicit Gregorius.⁊ habetur de penitentia diſtinctione ſexta. capitulo Sacerdos. vbi dicitur ſic.ſacerdos ante omnia caueat ne de hijsque ei confitentur peccata ſua alicui recitet quid ei confeſſs eſt nec propinquisnec extraneis neqꝫ quod abſit pro ali-quo ſcandalo. Nam ſi hoc fecerit depoxxx.natur ⁊ omnibus diebus vite ſue ignominioſus peregrinā do pergat. Item dicitur de penitentia et remiſſio. capituloOmnis vtriuſqꝫ ſexꝰ Caueat omninoſacerdos ne verbo aūt ſigno vl̓ alio quouis modo prodat aliquatenus peccatū.Sed ſi prudentiori conſilio indigueritillud caute abſqꝫ vlla expreſſione requirat. quoniam qui in penitentiali iudicōſibi detectum preſumpſerit reuelare nōſolum a ſacerdotali officio deponenduꝫdecernimus verumetiam ad agendumpenitentiam in arto monaſterio detrudēdum. ita in decretali iſta inſtruitur confeſſor de hoc quid agere debeat et que cauere. Si em̄ ſacerdod in confeſſione occurrat caſus ſuper quo non poſſet beneconſulere ꝯfitenti debꝫ ſuper hoc ꝯſulereperiuorē ſe vt videat quid agere debeaFraccl.x p fac.x j.14do