ꝑmanſer̄t Interim fcō int̓ illos eoꝝ duorū alterū impelle̓ad loquēdū: Cūqꝫ lōga ad inuicē alt̓catio oriretur vt ꝗspͥmo inciperet p̄dicare: ceperūt ſinguli vt hieronimꝰ iohannis cuius erat die illa ſolēnitas laudes ⁊ magnificētias explicaret magnis vocibꝰ acclamare Quo vnꝰ illoꝝ ẜmonēmox incipiēs laudes beatiſſimi p̄curſorꝭ dn̄i tāta loq̄le dulcedine. tantoqꝫ u̓borum ornatū necnō ⁊ ſentētie gͣuitate cōtexuit: qd̓ fas nō eſſet lingue hoīm̄ declararę. Finito itaqꝫẜmone illo: alt̓ quē iohannē baptiſtā cūcti ꝗ aderāt noī ā-bant. eidē grates referēs multiplices Hec circūſtantibusad eius honorē ⁊ gl̓am eſt locutusUerba gl̓oſiiohānis baptiſte de laudibꝰ beati hieronimi.Ocius iſte meus cariſſimꝰ hieronimus eqͣlis mͥ ingloria eqͣlis etiam in ſāctitate mearn̄ laudū eſt hactenus ſeriem ꝓſecutꝰ Idcirco dignū eſt vt eiꝰ laudibꝰ nūcinſiſtā Hic vere lux eſt eccleſie tenebras effugās errorum:⁊ cūctos illuminās hoīēs veritatꝭ claritate cecos Hic fonseſt aque ſapiētie ſalutarꝭ: ad quē ficiētes dū accedunt lar-giſſime ſaciant̉ Hic arbor altiſſima cuiꝰ cacunē celum aſcendit: ſub cuiꝰ doctrine frondibꝰ de ſuaui eiuſdē oris fructu aues celi ſcilicet hoīēs ingenio ſubtiliores. ⁊ vniu̓ſa pecora ſcꝫ hoīēs parum intelligētes vberrimē ſaciātur Hic mecum fuit in ſeculo heremita: ⁊ certe nō minꝰ me carnē abſtinentijs macerauit Hic mecū u̓go nitidus atꝫ purus Hicmecum ꝓphetico ſpū fuit illuſtratꝰ Hic me cū doctor exti-tit veritatis. Ego ꝓpt̓ iuſticiā ⁊ veritatē vitā corporcā dereliqui Hic ⁊ ſi ſic vitā nō amiſit tꝑalē: ꝓpt̓ iuſticiā ⁊ doctri