et dolore ꝑterriti: velut mortui ſtabāt quid facerēt neſciētesGlorioſus deus in ſanctis ſuis mirabilis in maieſtate ſua. benignus ⁊ ſe timētibꝰ miſericors: ſanctos ſuos nō de-relinquit in tꝑe neceſſitatꝭ Ad extremā nāqꝫ horā venerabilieuſebio ꝑueniēti. glorioſꝰ hieronimꝰ apparuit eū benigneꝯfortans: cuiꝰ aduentu ōnis illa demonū turba qͣſi infinita eius timore ꝑterrita ab eo velut fumꝰ euanuit vtplue̓steſtantur monachi ꝗ ꝓprijs oculis diſpēſatione diuina ſehoc vidiſſe dicūt Sed hͦ magis ap ꝓbatur: nā ōnes circūſtantes audierūt. hās ab euſebio voces Un̄ venis pater;Quare tm̄ moratus es Queſo tuū filiū nō relinqͣs. Cuiſubito cūctis audiētibꝰ alia vox reſpondit. Expecta fili neformides: quia te nō deſeram quem tm̄ diligo Qua finitavoce: breui inde decurſa morula. venerabilis euſebiꝰ exſpirauit qꝛ quidē hora ⁊ illi tres qui reſuſcitati ſūt migrauerūt: etvt puto cū euſebio ad et̓na gaudia ꝑuenerūt Nā ꝑ ōnesillos viginti dies quibus poſtqͣꝫ vt noſti reſuſcitati ſunt ſein tanta penitētia tradiderūt: ꝙ ſine dubio et̓na beatitudiDe tribꝰ mortuis reſuſcitatisne pociūtur.Ilentio p̄tereundū neqͣqͣꝫ puto. que ab eiſdē tribꝰviris ꝑ illos dies quibꝰ vixerūt didicimꝰ Cōtinuototo hoc tꝑe cū aliquo eoꝝ ſecreta vite illiꝰ quā poſt hāc breuem ⁊ momētaneā expectamꝰ rimari cupiens: a tercia dieducebam ad veſperā Sed quāuis multū ab eiſdem didi-cerim: tamē ad p̄ſens breuitatis cauſa. quedā ſolum refe-ram: cetera vero alias ea dcūrus obmittā Quadā vice advnū eorū me iuiſſe ꝯtingit: ꝙ dire lacrimātē. nec meis verb̓
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten