et capitaneo inciſam palmite quē in agro fidei plantaui-⁊ coluit Nō mͥ queſo imputet̉ filio tanto orbato patre ſipre dolore dāni tam ineſtimabil̓/ ea referā q̄ nō decent Sepe nāqꝫ ex nimia cordis habūdantia plurā hō loquitur.que nō vellet Quid heu cariſſimi prēs ⁊ dn̄i nūc vob̓ referam. circūqͣqꝫ proſpiciēdo ꝑgens. vt ſi forte meum qͣꝫ diramors abſtulit patrē hieronimū inuenirē: et nō inuenio ꝙͣdiligit aiā mea cꝰ amore lāgueo Tedet aiāꝫ meā vite meeqm̄ ablata eſt a me vita mea et excuſſꝰ ſū ſicut locuſta: etexaruit virtꝰ mea: ⁊ lumē oculoꝝ meorū extinctū eſt Quale gaudiū erit mͥ āplius in mundo: cū lumē meum vide̓ nōpoſſum Obſcuratꝰ eſt em̄ ſol meus: ⁊ luna nō ſtat in ordine ſuo Quis cū lupis quid faciet: paſtorꝭ p̓uata munimine. Quō viget arbor radice detruncata Quid heu dura fe-ciſti mors Cur prēꝫ recipiēs filiū tam mēdicū ⁊ ōibus bonis exulē dimiſiſti O mors crudelis nō illi ſꝫ mͥ ⁊ pene totieccleſie: quē ſurripuiſti athletam Cur nō diſtuliſti eū reci-pere: Quare aliqͣꝫtulū nō au̓tiſti faciē tuā ab eo Scis ꝗdfeciſti Nūquid nō ꝯſideraſti. ꝙͣ tā velociter a nobis ſubri-puiſti. ꝙ non ſit in mūdo ei ſimilis in virtute doctrina ſāctitate Hic certe princeps pacis dux iuſticie doctor veritatis⁊ equitatis Armiger intemerate fidei: contra hereticos bellator fortis cuius ſagitta nūqͣꝫ abiit retrorſum nec declina-uit clipius eius in bello ⁊ eiꝰ numqͣꝫ auerſa eſt haſta Incliti xp̄ianoꝝ plebis flete: qm̄ cecidit dux veſter Uox inrama ſonet: tanti filij recuſſū pie ploret eccleſia Iam circūdabunt eum canes multi. et cōſil ū malignātiū obfidebit