aliqualit̓ intueri Qua quidē luce ad horā ꝑmanēte. circū-ſtancium quidā agmē angelicū ibidē viderūt vndiqꝫ diſcurrentiū vt ſcintille in arūdineto ſolent Quidā vero āge-los nō viderunt. ſꝫ vocē lapſā celitus audier̄t ſic dicentē Ueni dilecte mi: tēpus eſt em̄ vt mercedē accipias ꝓ laboribusquos mei cauſa virilit̓ ſupportaſti Quidā tn̄ nec angelosviderūt nec hanc audier̄t vocē: ſꝫ tm̄ cum his a beato hieronimo illa finita voce hec audierūt verba. Ecce ad te veniopie ihū: ſuſcipe aiāꝫ quā tuo recuꝑaſti ſanguiē Tūc ſubitoilla lux diſparuit ⁊ illa aiā ſāctiſſiā tāqͣꝫ ſydꝰ ōnibꝰ u̓tutibꝰirracundians carnis reſoluto ſceno celoꝝ regna adiit glorioſa In quibus iam certe luminae̓ ꝯſpicuū renitet: ⁊ ſplēdore infinite beatitudinis ⁊ multoꝝ choruſcatioē ꝓdigioꝝqm̄ nō p̄t abſcōdi ciuitas ſupͣ montē poſita Nec voluit deus vt in morte ipſiꝰ lateret ſanctitas: cuiꝰ vita ſāctitatꝭ cauſa fuāt et ſalutꝭ tocius eccleſie militātis mēbrū Tantus deniqꝫ recedente illa ſanctiſſima anima odor ſubſecutꝰ eſt ꝑ dies non modicos: vt nulla forte talis recordetur etas Sedcerte dignū erat vt illius merito odoris p̄cipue clarent indicia: qui ad vnitatē fidei intemerate mēbra fetida ſuoꝝ u̓boQuō fuit reuelatus tnͣſirum odore euocauerat.tus hieronimi ſancto cyrillo.Ora nāqꝫ cariſſimi prēs ⁊ dn̄i hꝰ tnͣſitꝰ glorioſi dieierat vltima; in qua quidē ⁊ ſui athlete pius dn̄s gloriā demōſtrae̓t: ⁊ ōibus ꝗ in eccleſie domo habitāt ꝓferret clarūlumē hͦ modo Cyrillo ep̄o tnͣſitū gl̓oſi dn̄i hieronimi ip̄edn̄s reuelauit Cū iam dicta hora cyrillꝰ ep̄s deuotꝰ in ſuae ij