diem crebro iunxiſſe cum nocte; nec a pectoris ceſſaſſe verberibus: donec iubente domino in me rediret tranquillitas.Flebam cōtidie. ⁊ repugnantem carnem ebdomāda-rum inedia ſubiugabam Cellulā meam quaſi cogitationum mearū conſcientia pertimeſcebā: et mithimet iratuset rigidus ſolus deſerta penetrabā Et ficubi concaua vallium ⁊ prerupta montiū cernebam illic miſerrime mee carnis erat ergaſtulū ibi mee orationis locus Quis ergo infirmatus eſt ⁊ non ipſe? Quis ergo ſcandalizatus eſt etnon ipſe Sed ſi in infirmitatibus ⁊ laboribus laudan-di ſunt ſancti. certe ⁊ hic laudandus eſt Ueniā autem adcontumelias ⁊ perſecutiones quas ab improbis ⁊ falſispertulit fratribus in huius miſerie valle Quid aliud in hͦmundo ſua vita fuit: niſi quedā iugis aduerſus repro-bos ⁊ improbos hereticorū ⁊ malorum omniū cuncospugna continuūqꝫ certamen Super eum rugierunt vt le-ones heretici quoniā corripuit eos ⁊ tabeſcere ſecit ſicut araneam animas eorū ⁊ fructus eorū de terra perdidit ⁊ ſe-men eorum a filijs hominū Aperuerunt in eū clerici laſci-uijs dediti ora ſua ⁊ deſpexerunt eū ⁊ locuti ſunt labijs doloſis. ⁊ odio iniquo oderunt eum. quoniā eorum inſectatus eſt vitā peſſimā ⁊ crimina Circūdederunt eum canesmulti ⁊ tauri pingues obſederunt eum ⁊ inſurrexerunt ineum teſtes iniqui acutientes linguas ſuas ſicut ſerpenteset venenum aſpidū ſub labijs eorum. Cogitantes ma-licias in corde ſuo tota die conſtituentes prelia ſubplantātes greſſus eius: ⁊ funes extenderunt in ſaqueos pedibꝰ