ſerui dei. qꝛ dn̄s cirͣ ẜuos ſuoſ fac̄iiij. boͣ Pͥº ꝓuidet ī cibarijs Scd̓oꝓtegit ī ꝑicul̓ Tercio ditat eos ībonis Qꝛͣto exaltat eoꝰ in regnisGº dico ꝙ dn̄s ẜuis ipſū deuoterogātibꝰ ꝓuidꝫ in cibarijˢ ⁊ nccārijs Vn videmꝰ ꝙ boni dn̄i ſꝑ ſūtſolliciti de cibarijˢ ẜuoꝝ ſuoꝝ Itafacit dn̄s ⁊ hͦ pꝫ in antiqͣ lege Leginius de proph̓a daniele ſeruodei deſtruēte ydolū bel q̄ d̓t. Dn̄smeꝰ adoret̉ ſolus q̄ creauit celū ⁊derrā ⁊ oīa q̄ in eis ſunt. propt̓ hͦmiſerūt eū pagan ī ſacū vbi erātſeptē leones ⁊ nō dabāt eis cibaria ſeptē diebꝰ vt deuorarent danielē. Sꝫ daniel orabat ad dn̄mcui ml̓to tꝑe ſeruiebat in v̓tutibꝰdiu̓ſis et dn̄s recordatꝰ ſerui ſuidaniel̓ ⁊ dixit ad abacuc ꝓph̓amq̄ habuit eſcā volēs in campu portare meſſoībꝰ. Fer prādiū qd̓ habes ſeruo meo danieli qͥ eſurit inbabilone in lacu leonū Reſpōditabacuc Dn̄e babilonē neſcio lacūignoro qͥa diſtabat ab illo lococentū miliaria. Tunc āgelus dn̄iapp̄hēdit abbacūc in v̓tute ⁊ duxit in babilone ante lacū Et abbacūc inclinās ſe in lacum clamauitDaniel ſerue dei. veni tolle prandiū qd̓ miſit tibi dn̄s deuˢ tuus. ⁊ſic hītauit ī lacū ſeptē dies donecfuerūt ꝑacti Poſtea extractꝰ fuitde lacū Ita iſta oſtēdit dn̄s ſeruoſuo cibaria p̄ſtādo vt nos ſeruiamus ſibi fideliter et nō curemꝰ: ſꝫoēm ſollicitudinē in euꝓijciamꝰ..3 iqꝛ ip̄i ē cura nrā ſeu de nob̓: vt d̓tapl̓s Iſtud idē pꝫ de helia. de qͦ legimꝰ. iiij. reg. vbi legiꝰ: ꝙ tāta famies ea̓t in t̓ra ꝙ ml̓ti hoīes moīebāt̉ fame Et heliaˢ ſeruꝰ d̓i magnā famā ſuſtinuit vt pederꝫ dn̄mꝑ morte Et dixit dn̄s ad eū Serue meꝰ helias Vade in ſarepta ſydomoꝝ q̄ fuerūt gētiles: tu nō debes fame ꝑire. ego p̄cepi ml̓iei̓ vidue vt te paſcat Et ſurrexit helias ſeruꝰ dei Cū appropinqͣret porte cītatiꝰ īuenit ibi ml̓tere pauꝑculā viduā de qͣ dn̄s ei dixit Proph̓adixit ad ml̓ierē Mulier qͥd q̄ris?Rn̄t ei ml̓ier Colligo duo ligͣ vtfaciā mͥ ⁊ filio meo torta ep̄ brij.vt ꝯmedamꝰ ⁊ moiamur. Rn̄ditproph̓a fac in pͥus. qꝛ eſurio inderutꝭ inmis Rn̄t ml̓ier Nō hec de fai̓naniſi qͣntū pugillꝰ p̄t cape̓: ⁊ modicum olei in lechito Dixit proph̓aſeruꝰ dei. ml̓ier crede mͥ ⁊ fac in vtꝯmedā. qꝛ dn̄s cui ẜuio miſit mehuc. et dico tibi de ore dn̄i mei ꝙnec de farina nec de oleo deficietqͣntunicūqꝫ cibai̓a p̄parab̓: donecdn̄s mittat pluuiā ſuꝑ t̓rā Et cibauit dn̄s ſeruū ſuū et ācillā ſuāml̓iere iſtā de modico Itē ſil̓r pꝫ īnoua lege de paulo pͥº he̓mita. q̄pͥº ſeruiuit dn̄o ml̓tos ānos in deſerto ⁊ tandē nō hūit ad cōmedēdū et dn̄s miſit ei coruū q̄ oī diecibauit eū in deẜto portās panēīterdū carnes Sꝫ heu diuites hꝰmūdi hn̄teˢ oīa boͣ peioe̓s ſūt coruis. coruꝰ paſcebat viꝝ d̓i cū pāe