declina a malo et fac bonū vtꝫ inpͣs. Et due legeꝰ ſcripte videlꝫ Diliges dn̄m deū tuū ex toto cordetuo et ꝓximū tuū ſicut deip̄m. Inhijs duobꝰ vniu̓ſa lex depedet. etꝓph̓e Ita xp̄s legifer noue legismīe ⁊ grē. voluit duo p̄cepta dae̓Vnū negatiuū. aliud affirmatiuūq̄ īcludūt p̄cepta natue̓ ⁊ ſcp̓tureQd̓ tibi nō vis fiei̓ altei̓ ne fecei̓sSꝫ ſeruꝰ dn̄i ſe nō ꝯſiderās p̄cepta nature trāſgredi nō declīauit amalo. ſꝫ fecit malū Nōdilexit deūꝓximū Nō fecit ꝓxio ſuo qd̓et.ſibi deſiderauit fieri. Id̓o debitorſcūs ē dei propt̓ hͦ ait in themateSeruus ille rogabat dn̄m. dicēsPaciētiam habe in me et oīa tibireddā. Qūo hoc factū ſit habet̉in euāgelio qd̓ ſequitur.Iixit .i. d .ſ. ſcꝫ ꝑabolā hāc Sil̓eeſt regnū celoꝝ hōī q̄ voluit rōeꝫpone̓ cū ſeruis ſuis Et cū īcepiſſꝫrōem pone̓ oblatꝰ ē ei vnꝰ q̄ debebat decē milia talenta Cū aūt nōhret vn̄ redde̓t iuſſit eū venūdai̓⁊ vxorē et filios ⁊ oīa q̄ habebatEt ille ꝓcidēˢ rogauit dn̄m dicēsPaciam habe in me et oīa reddātibi Miſertꝰ āt dn̄s ſerui illiꝰ dimiſit ei oē debitū. Ecce qͣntā mīadn̄s dat pl̓a ꝙͣ ſeruꝰ petit. Petitdilaconem ⁊ dn̄s dat ſoluconemEgreſſus āt ſeruꝰ ille iuenit vnūde ꝯſeruis ſuiꝰ q̄ debebat ei centūdenarios ⁊ tenens ſuffocabat eūdices Redde qd̓ debes Procedesāt ſeruꝰ ille et rogans eum dixit.Pacīam habe in me bone ſocie etoīa tibi reddā. Ille āt noluit ſꝫ tenens ſuffocauit eū ⁊ miſit eum incarcerē qͦuſqꝫ redde̓t vniuerſū debitū Vidēteˢ āt ꝯſerui eꝰ q̄ fiebātꝯtriſtati ſūt valde. ⁊ venerūt ⁊ nuciauerūt dn̄o ſuo oīa q̄ fcā fuerātTunc vocauit eū dn̄s ſuus ⁊ aitilli Serue nequā oēdebitū dimiſitibi qm̄ rogaſti me Nōne gͦ oꝑtuit et te miſerei̓ ꝯſerui tui fic̄ ⁊ egotui miſertꝰ ſū? Et iratꝰ dn̄s valdetradidit eū tortoibꝰ qͦuſꝫ redde̓tvniu̓ſa debita Sic et pr̄ meꝰ celeſtis faciet vob̓ ſi nō r̓miſei̓tis vnuſq̄ſqꝫ fr̄i ſuo de cordibꝰ vr̄iꝰ Et ſicpatet ꝑabola. Iſta ergo ꝑabolaeſt ꝯtra illos qui peccant ꝯtra decem p̄cepta dei oī die ea frangēdoIdeo ſūt debiboe̓s decē miliū talētorū propt̓ trāſgreſſione. x. p̄ceptorū et rogent dn̄m.ꝓ grā ⁊ mīaSꝫ ipſi indua̓ti ꝯtra ꝓximū et nolunt ꝓxīo ꝯꝑati in ꝑua re ſꝫ ſuffocant trucidāt ⁊ ſpoliant ⁊ īuidioſe irā ꝯcitāt Qd̓ vides dn̄s d̓t advnumqueqꝫ Nōne oportuit ⁊ dedimitte̓ ꝓxīo tuo? Sꝫ tu nō vis dimitte̓ ꝓxīo Id̓o ego nō faciā tibimīam. ſꝫ volo te trade̓ tortoibꝰ .i.dyabol̓ qͦuſqꝫ reddas vniu̓ſū debitū ⁊ ꝯcludā te in carcerē et̓naꝝpenaꝝ cruciando et̓nal̓r Dn̄s cōcludēs d̓t. Pr̄ meuſ celeſtis facietvob̓ ſic ſi non dimiſeritis ꝓximisvr̄is oēm inuidiā de cordibꝰ vr̄isErgo q̓ ad thema Seruꝰ ille rogabat dn̄m Nota ꝙ debemꝰ eſſe