Ita pm̄a eſt ſatis dura: ⁊ poſtqͣmin penitētia dura reqͥeuit aīa ſurgat; ⁊ cōmedat de celeſti pane. etaīa ꝯfortatur ita ꝙ tēpore mortisambulabit in fortitudīe cibi illiꝰſacramēti vſqꝫ ad montē dei: vbideū clare videbit Cōtra hūc aūtarticulū dicūt etiā infideles Quop̄t eſſe ſacramentū in tot locis oīdie ꝯſecrandū? Reſpōdent doctores ⁊ fideles/ ꝙ ſacͣmentū ꝯſecrat̉verbis xp̄i Et ſic̄ verbū cū loquitur diuidit̉ in mille aures: tamēin ſe eſt indiuiſibile. ita v̓ba ſacr̄iItē dicunt. quō p̄t tā magnā corpus xp̄i ſicut pēdebat in crucr cōtineri ſub tali ꝑua hoſtia. Reſpōdent doctores et fides eccīe: ꝙita magnū eſt corpꝰ xp̄i ſub hoſtia ſic̄ pendebat in cruce et iatūde v̓gine Et ponit exēplū. Sicuthō videt magnū turrim ī paruoſpeculo. ſi illud eſt de eo poſſibilein creaturis qͣnto magis in ſubtilitate in d̓inis Itē dicūt infidelesXp̄iani omni die accipuit corpꝰxp̄i: ergo minuit̉: ⁊ deū comedūtReſpondet fides: ꝙ caro criſti eſtſub hoſtia. ⁊ ſub aīa. ſub corpoe̓:ꝙͣuis corpꝰ comedit̉ tn̄ aīa nō leditur. Et ſic patꝫ ꝙ corpꝰ cū integra fide ſumptū ꝯfortat aīam oībono oꝑe. ⁊ in fide. ⁊ deducet animā poſt hanc vitā ad montē deieternitatis Quarto corpꝰ xp̄idigne ſumptū: p̄ſtat ſumēti vitāet̓nā ⁊ vitā grē. Vn̄ a̓it dn̄s Egoſū panis viuus q̄ de celo deſcēdi.Si quis māducauerit ex hoc pane viuet ineternū. Huiꝰ legimꝰfigurā in geneſi. ij. ꝙ deus plantauit ꝑadiſū. ⁊ plantauit in medioꝑadiſi pulcherrimā arborē ꝓducens optimū fructū. Vnde qn̄ hōꝯmediſſꝫ de illo fructu debe̓t viue̓ieternū. Ideo poſuit dn̄s angelūad cuſtodiendū hoīem ne comederet de ligno vite vt nō viue̓t ineternū poſt pctm̄ Sꝫ ſi cōmediſſꝫante pctm̄ in ſtatu īnocētie vixiſſꝫīeternū Ita ſpūal̓r ex qͦ deꝰ tantādignitatē p̄ſtitit hūano generi etillam amiſimus. Voluit igit̉ propriū filiū plantare in medio ſecūdi ꝑadiſi que eſt eccīa tanqͣm arborem vite fructus vite afferensFructus ergo ſecūde arboris xp̄iſecūdi ꝑadiſi ecc̄īe eſt corpꝰ criſtiqd̓ āte peccatū hō debebat comedere: ſꝫ poſt ꝓhibitus eſt. Ita hoexiſtens in ſtatu innocētie ⁊ iuſticie debet corpus iheſu criſti accipere Sꝫ poſt peccatū nō debet accipere: niſi pͥus penitētiam agatIdeo et ſicut cibus arboris vertit̉in corpus hominis: ita cibus xp̄iVn̄ auguſtinꝰ in ſoliloquio Odomine cū accepero corpꝰ tuum inſacramēto tu nō mutaberis in meſed ego mutabor in te hic ꝑ grāmet caritatē: et in futuro ꝑ gloīamquia tu es caritas. et q̄ accipit tein caritate: in te manet; ⁊ tu in eoEt ſic patet ꝙ criſti corpꝰ digneſumenti vitā eternā p̄ſtat. Ergohic eſt panis qui de celo deſcēditL
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten