eſt et proph̓e. ⁊ tu dicis Si quisſermonē meū ſeruaueī̓t: mortemnō guſtabit īet̓nū. nunqͥd tu maior es pre nr̄o. Abrahā qͥ mortuus ē: et proph̓e mortui ſūt? Quētemetipſū facis? Rn̄dit ih̓s. Siego gl̓ifico meipſū: gloīa mea nihil eſt. Eſt pr̄ meꝰ qͥ gl̓ificat mequē vos dicitis: qꝛ d̓s vr̄ eſt ⁊ nōꝯgnouiſtis eum. Ego autē nouieū. Et ſi dixero qꝛ neſcio eū: eroſimil̓ vob̓ mēdax. Sꝫ ſcio eum etſermone eius ſeruo. Abrahā pr̄veſter exultauit vt videret diemmeum: vidit et gauiſus eſt. Dixerunt ergo ad eum. Quinqͣgintaannos nōdum habes: et abrahāvidiſti? Dixit eis iheſus Amenamē dico vob̓: anteꝙͣ abrahā fieret ego ſū. Tulerūt ergo lapidesvt iacerēt in eū Ih̓s āt abſcōditſe et exiuit de tēplo ⁊cͣ. Quō adthema. Iheſus autē obſcōdit ſeNo ꝙ qͣtuor ſūt abſcōdita a nob̓q̄ nullus hō ꝑfcē ſcire p̄t in hacvitā. Sꝫ aliqͣ ex illis ſūt aliquibꝰſcīs reuelata de ſpeciali grā. Sednatural̓r nullus hō qualitercūqꝫſcus fuei̓t ſcire poteſt. Primū eſthora mortis. Secūdum dies vltioīs. Terciū eſt pena dānacōisQuartū eſt gl̓ia electōis. Primūqd̓ a nob̓ eſt abſconditū qd̓ nosignoramꝰ natural̓r eſt hora mortis. Vnde eccīaſtes Neſcit homofinē ſuū. Et alibi Nemo ſcit vtꝝamore dignus ſit vel odio. quianihil certiꝰ morte: et nihil īcertiꝰhora mortis. Itē iob d̓t. Viro abſcōdita eſt viā mortis et hora. etcircūdet eum dies tenebroſitatisSi em̄ hoīes ꝯſideraret ꝙͣ incertiſſima ē illa hora vtiqꝫ ſe prepararent. Nam qn̄ hō eſt iturus devna ciuitate in aliam: et ibi manſurus eſt tria facit. Primo oīa drbita cū debitoribꝰ planat. Ita etnos. qꝛ nō habemꝰ h̓ manētemciuitatē ſcd̓m paulum: ſꝫ futuraminquirimꝰ. et nos oportet ire adaliam ciuitatē ſiue velimꝰ ſiue nolumus et neſcimꝰ qn̄. Ideo debemus cōtidie planare omnia nrā.debita cū deo ⁊ ꝓxio Secūdo prouidet de viarum pericul̓. vtrumvie ſūt tute. et ſi nō ſunt tute: accipit conductore. Ita et viā aīe cūegredit̉ non eſt tuta: ſꝫ latronibꝰvndiqꝫ obſeſſa Si em̄ dyaboli latrones inq̄rebant ⁊ inſidiabantde via aīe xp̄i: qͣndo eā emiſit incruce: qͣntomagis inſidiant̉ homini pccōri moi̓enti in mille peccatis. Ideo debemꝰ in hac vita eāface̓ tutā ꝑ elemoſinaꝝ largicōeꝫtione. Tūc elemoſina ducit cumcōductu angelico animā ꝑ viamtutā ad ciuitatē futuram vbi eternaliter eſt manſura. Tercio videmus ꝙ hō exienˢ ad aliam regionem ꝓuidentiā facit vnde viuatin ciuitate futura. Ita et nos Nāſcd̓m iohannē Oꝑa illoꝝ ſequūtur illos. Id̓o ſapiens proponitnob̓ paruā animalia q̄ ꝓuidētiāfaciūt ⁊ dicit. O piger vade ad
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten