Ca.Liberſcd̓s
Ca.ſcd̓sr
.lvi.
paupere et pre penuria recipientisincenatꝰ veſpere remanſiſſet dixit cūingenti gaudio fratribꝰ qui ſecumerant Benedictꝰ preſbiter ille qͥ nōbis negauit hoſpiciū qꝛ mihi gloriāabſtulit qua hodie cum ſummo orbis pontifice in vna menſa conſedi.Hinc ꝑ alpiū iuga nō longe a montis pede digreſſus acuta febrē grauiſſimaꝫ labore itineris fatigatꝰ incurrit Et vide lector qͣꝫ callide ⁊ huic infidiatꝰ eſt diabolus ſancto viroEpūs ciuitatis ad quā declinauitvt audiuit tāti pr̄is aduentū hoſpitio recepit infirmū et violenter in ꝓpriū ſui ſecreti thalamū et in lectumꝓprium collocauit. Habuit aūt magiſter ſecū priorē ſui ordinis virumdiſcretū litteratū valde et ꝓuidumin moribꝰ ꝓbatū et phiſicū qui magiſtri ſciens ꝓpoſitū etiaꝫ in infirmitate duriſſimū dixit. Oportet vt magiſterio exinanias te et mihi ſis obediens et ſubiectꝰ. Cui magiſter humiliter. Fiat inquit. Mox ergo contra ꝯſuetudinē ordinis ſuauiter inplumis ſtratū eſt infirmāti. Primoeī vt vidimꝰ in lectis plumeis iacerefratribꝰ nō licebat. Sed qꝛ in ml̓tislocis et terris maxime apud pauperes paleaꝝ copia vel ſtramenta nōſunt ſtatutū eſt vt ſicut ſterneret̉ fratribꝰ iaccre liceret. Docte igit̉ magiſtro ſolo in thalamo quieſcenti apparuit diabolus tranſfiguratus inangelū lucis dicēs Eſt ne magiſteriſte iordanꝰ qui fama celebris et virtute pater tanti prodicatoꝝ ordīsclareſcit? Dubitare poterā niſi ante
longo tꝑe te nouiſſem. O qͣꝫ vilis etimpudes factꝰ es qui qͣi dn̄ator terre in lecto plumeo et ſericis reqͥeſcisO miſer quale exemplū ordini tuoet fr̄ibꝰ relinqͥs. ſed nō eſt tui deꝰ oblitꝰ in finē qui ad redarguendum temiſit me Et tu igit̉ furge ⁊ terre ſuꝑplex incumbas. Nec morā diabolodiſparēte territꝰ magiſter in terramcorruit et ſic iacens mane a dicto pͥore et fratribꝰ inuenit̉. quē pͥor valde ſeuere corripuit ⁊ ꝑ obedientiaꝫin lecto iacere coegit. Sequēti autēnocte ſathan iterauit audaciā durius qͣꝫ pͥus ſibi inobedientē red arguit et magiſtro ad terraꝫ deſcenderemox precepit. que cū de mane prioriterato inueniſſet ad terra grauiterindignatꝰ dixit. Miror veſtrā nō tm̄vt ita dicā ſtulticiā īmo ꝓrſꝰ inſaniāqui in periculū nō ſolū corꝑis ſꝫ etiāanime ꝯtra obedientiaꝫ hoc facerevoluiſtis. Et ego teſtor altiſſimū ꝙnollē ꝓ toto mūdo ita grauiter cotra deū ⁊ ordinē exceſſiſſe. et hec dicēs flere cepit vberrime. qd̓ vt viditcollachrimatꝰ eſt et mgr̄. et ꝓcidēsad eiꝰ pedes ꝯfeſſus eſt qualit̓ ei vtab eo verius cerneret̉ trāſfiguratꝰin lucis angelū diabolꝰ illuſiſſet. tūcpͥor admiratꝰ mitigatꝰ eſt valde. etp̄cepit vt lectū aſcenderet ⁊ tꝑs creticū expectaret. Erat aūc debilitat̉valde et indurata matēia vix habebat ſpūs ad pauſandū. Tertia aūtnocte nō deſtitit diabolꝰ triplicareveſaniā. et vix mox ad increpandūꝟba ꝯpoſuit. pͥuenit eū vir beatꝰ etdixit. O nequiſſime humani generis