Ca.Xiberſcd̓s
Ca.ſcd̓s
lvi.
deceptos maīfeſte mōſtrabo. annoab ī carnatōe dn̄i. AA. cc. xxxi. p̄dicāte in theutonia mgr̄o ꝯrādo ꝯtrahe̓ticos et ab eiſdem felici morte ꝑempto. he̓ticꝰ qͥdā vt ꝑ fr̄eꝫ ꝯradūꝓuīcialē fr̄m p̄dicatoꝝ ꝑ theutoniam an̄ ml̓tos ānos ſuſcepi ſeductꝰa dēonibꝰ fr̄eꝫ quēdā ordīs p̄dicatoꝝ ad hē̓ſim inuitabat. Que cū viderꝫ inſtātiſſime r̄nitētē dixit fratriPertinax valde es in fide tua. nectn̄ de hac niſi ꝑ ſcriptaꝫ q̄dā aliqͥdcertiꝰ inſpexiſti. Crede̓ aūt ſi vellesdictis meis. xp̄m tibi et matrē eiꝰ acſc̄os oculata fide mōſtrare Mox ille illuſionē deōnū ſuſpicatꝰ volēs tādē ꝓbae̓ qͥd eſſet. non īmerito inqͥttibi tūc crederē ſi ꝓmiſſa duceresad effc̄m Gauiſꝰ he̓ticos diē fratriſtatuit. Frat̉ ꝟo pixidē cū ſacͣmētocorꝑis xp̄i claꝫ ſecū ſub capa portauit Duxit gͦ fr̄em hēticꝰ in ſpecū cuiuſdā mōtis in āplū valde palatiūqd̓ claritate mirabili r̄lucebat Hecmora. vt īferiori ꝑte palacij ꝑuenerūt viderūt thronos poſitos qͣi exauro puriſſimo In qͥbus rex fulgore et choruſco circūdatꝰ ⁊ iuxta eūregina ſereno vultū pulcerrima etex vtraqꝫ ꝑte ſedilia in qͥbꝰ ſenioe̓sqͣſi pr̄iarche vel velut apl̓i aſtāte ꝑmaxīa multitndīe āgl̓oꝝ. et hi oēsluce fiderea coruſcātes et nihil minus qͣꝫ dēones putarēt̉ Hos moxvt vidit hēticus cadēs in faciē et adorauit Dictꝰ aūt fr̄ immotꝰ ſtetitſꝫ tato ſpectaculo vehement̓ obſtupuit et mox ad eū ꝯuerſꝰ hēticꝰ. qͣreinqͥt filiū dei intuens nō adoras. ¶
Pronus accedēs adora quē videſet ab ore eius fidei nr̄e ſecreta ſuſcipies Tūc fr̄ accedens ꝓtinꝰ attraxit pixideꝫ et obtulit regine in ſolioreſidenti dicens Si regina es mat̓xp̄i. ecce filius tuꝰ queꝫ ſi ſuſceperiste velut mr̄em dei recognoſca Cūhac ꝓtinꝰ voce totū illud fātaſticū:euaneſcit et ānihilato fulgore tātetenebre denſuerūt vt vix frater cuꝫductoe̓ ſto ad mōtis exitū regredipotuerūt. Cōuerſus ergo hereticꝰad fidem redit et mirā demonis aſtutiā ſtupefactus expauit. ¶ Deqͥrta ſpecie demonum dicem quosapl̓s ſpūalia neqͥcie in celeſtibꝰ vocat Et nota ꝙ dicit ſpūalia neqͦtiead diſtinctioneꝫ dēonuꝫ alioꝝ qͥ ſecorporalibꝰ apparitionibus frequēter immiſcent Iſti ꝟo ſpūaliter magis ⁊ neqͥter atqꝫ ſubtilius ī deceptionem et dānationē hominum debacchantur. Illi enim ſimplices etydiotas decipiunt ꝑ iſtoꝝ vero nequiſſima et aſtutiſſia tep̄tamēta etiam homines ꝑfectiſſimi cadūt. Illiinterduꝫ temptare ceſſant iſti nūqͣꝫCōtra hos petrus apoſtolus orationibus p̄cipit inuigilae̓ fideles qꝛaduerſariꝰ vr̄ dyabolꝰ tāqͣꝫ leo rugiēs circumit q̄ꝛes quē deuoret cuireſiſtite fortes in fide id eſt ꝑ oꝑafidei reſiſtamus. Circūire auteꝫ dyabolus dicitur vt ſi ſuperare nonpoſſit in vno. vexet te tamen vt ſuccumbas in alio. vel ſi ad horam eiin temptatione reſiſtitur. nihilominus tamē in geminare quod ſemelvel pluries ſpreueris non veretur.