LiberCa.ſcd̓s

.lvi.

ius multis malis. Ex quo cōſiderādum eſt ꝙ in comitatū ſpirituū nefandoꝝ amicos imo potius inimicos vt ſanius loquar demones habuiſſet qui ei bona ſua et ſi ad viteſolatiū tn̄ ad perpetue dānationiscumulū ꝯſeruaſſet et hͦ qͣntū ad dāna. Ad occiſionem vero hominumqͣliter ꝑmittēte deo cooꝑant̉ demones audiamꝰ. In marchia flandrieatqꝫ brabātie villa. populoſiſſima ēſita in qua dedicatio celebrata multos ad ſpectaculū traxerat et ad luſū. Inter quos vt a magiſtro guilhelmo bono et lr̄ato preſbitero etde eiſdeꝫ ꝑtibus nato ꝑcepimꝰ quidā tubicina erat qui corizantes iuuenes et puellas ſaltacōnibꝰ ⁊ geſticulatōnibus ſuis ad carmina obſcena et turpia ꝯcitabat. Hinc celo nubibꝰ circa veſperas obſcurato quiqꝫ ad ꝓpria redierūt. ſolo aūt tubicine nondum luſibus ſaciato ꝑ viāad ſolita remeante. ⁊ canente tibiaac ſaltante et poſterioꝝ ſonitibꝰ turpiter inſonāte duo pueri paſtoresvbi choruſcationes et tonitrua imminere viderunt ad dumēta fuger̄tet eis vidētibus in tubicinē ſulmencecidit ⁊ extinxit ⁊ eius brachiū amputauit. Nec mora. viderūt ꝙ duonigerrimi canes ex inſperato venerunt. et inter ſe pendulū extincti brachium deportarūt et cadauer mortui ad ꝓpria detulerūt Mane aūt dicente p̄ſbitero quia in atrio fideliūſepeliēdus nō eſſet quē in ludis turpibus taꝫ notabiliter tonitruū occidiſſet. Anderunt amici. et ſi extinctꝰ

tonitruo tn̄ ad dedicationē eccleſieꝑegrinus cum alijs occurriſſet Permiſit ergo p̄ſbiter et ſi dolens vt inatrio ſit ſepultus Et vide rectitudinem diuini iudicij Mane facto ſepulchrum pates inuentū eſt et loculusin quo iacuerat vacuus ⁊ eiectꝰ. Cadauer vero vt optime credi poteſtſicut et eius brachiū a demonibusaſportatū. No ergo lector quia talivindicta digni ſunt et ſi eos ꝑcentedeo tales caſus ſemꝑ nō puniat qͦturpibus ludis et cātibus ſacra fideliū atria et eccleſiā inhonorat.Secundā ſpecies veſpaꝝ eſt blacta. de quibus liber in naturā rerūdicit ꝙ lucifuga et in tenebris ābulat. Hoc ferme demonia ſignatur qͥnocte hoībus apparet in ſomnis eteos viſionibꝰ fātaſmaticis polluūtet illudūt. De hoc quiddā ridiculoſū me legiſſe memini. ¶ Cuꝫ quidāmonachus ad obſeſſū energuminūacceſſiſſet. circūſtantē populo ml̓toeū cū irriſione mordaci demonū inclamauit Eia frater eia nūquid pulchrā tibi in hac nocte mulierē in ſōnis adduxi Quippe vt poſt cōfuſionem mochus retulit in ſomnis pollutus fuerat illa nocte et nō ꝯfeſſusfuit. Sed et in nocte qͥdā demoniavirtutē nocēdi et apparēdi accipiūtquā lucente die habe̓ nō pn̄t. ⁊ hocad fidē fideliū roborādā. facilius eihomo nocte qͣꝫ die terret̉. Nihil enidyabolus ſicut dicit beatus augꝰ.vel nocte vel die poteſt niſi ꝑmiſſusEt vide qͣꝫ pulcro et euidēti exēploUidimus in villa niuelle ꝟgineꝫ

4