Ca.ſcd̓s

.liiij.

mus. Dixit eniꝫ mihi ꝙ hocipſumquod narrare intēdo ab ore beate.marie de oignies ſupra moduꝫ miratus audiuit. Hec illā beatiſſimamulier cuius vitaꝫ venerabilis iacobus achonenſis quondā epiſcopꝰpoſtea romane curie cardinalis diſcreto ſermone cōſcripſit. Hec ergoanimabus valde cōpatiens que inpurgatorio torq̄bantur ſuꝑ animaquoqꝫ matris ſue defuncte ſollicitabatur in ſpiritu ſed hoc a carne vtiam patebit. Hanc itaqꝫ ꝓpter elemoſinas et honeſte vite modū quointer mundanos ipſa quoqꝫ mūdāna vixerat ſperabat quidem poſſeſaluari ſic tamen quaſi ꝑ igne. Suꝑhoc tn̄ dubio cuꝫ ipſa timeret quiaiudicia domini abiſſus ml̓ta rogauit dominū vt eā certā reddere dignaret̉. Cūqꝫ multas in hoc lacrymas funderet accidit die quadamvt ad miſſaꝫ in eccleſia iuxta altareqͣſi ad pedes dn̄i maria ſederet ⁊ ipſa horrore ꝯcuſſa videret ꝓpe ſe ſpiritū tenebroſuꝫ aſtare. que mox ſigno crucꝭ. timoe̓ fugato audacter qͥseſſet interrogat. Et ſpūs ego ſuꝫ inquit mater tua. Cui illa. quo inqͥt tibi eſt mater. Tunc illa male inquitNihil me tue iuuare potuerūt preces cū me quidē danatam ꝑpetuoinferni clauſtra detineāt. Mox filiselato gemitu heu inqͥt mater quecauſa dānatōnis tue. cui illa enutrita inquit fui ⁊ vixi in his que per iniuſta mercimonia et vſuras adquita fuerunt ⁊ cōſcia mihi mali nō ablata reſtitui Nō curaui aut aduer-

tere volui quid cōtra deum in meohoſpicio et mihi a ſubditis ageret̉ſed tortuoſas mundi vias ingreſſaindignum miſera iudicaui pro genitorū meoꝝ veſtigia declinae̓. Spreui arguētem me ſuꝑ his et alijs malis meis. nec in vllo penit̓ui et ideoinfructuoſam vitam morte commutās a futura ſeculi vitā deperij Hecdicēs mater repente diſparuit. Ancilla vero xp̄i ꝯſideratis ꝑ ordineꝫomnibus etiaꝫ in matre dānata iuſtum dei iudiciū bn̄dixit nec fleuit āplius ꝑpetue morti traditaꝫ ꝑ quācarnis inicia ſūpſerat. quia ratio intellectual̓ anime quā ſolus creauitomnipotens iudici vniuerſorū deoſubdita ꝯcordabat. Iſte ergo apeſfuture beatitudinis ſūt que ſextuplici exultatione ſuꝑius inferius anterius poſteriꝰ ad extris etiaꝫ ⁊ a ſiniſtris dn̄i ſui gaudiū introibūt et ſicin auras liberas ſpaciabūtur. Hecſunt illa que vexat apes ſupple in pſēti vita. Et pn̄t hic diuerſe tēptacōnes et ludificationes demonū aſſignari. Nō eniꝫ ſꝑ vnū modū decipiēdi hoīes habet demonia Sed quiamēoria ſagacitate et ingenio p̄ omnibus mortalibus pollent defacilividere pn̄t quis modꝰ ſit in decipiēdo habilior. Sunt autē qͥnqꝫ modiẜm ꝙ in textu conſiderari poteſt.¶ De temptacōe dyaboli trāſfigurantis ſe in angelum lucis. ACapitulum. liiij.Rūdines ⁊ alie aues depopulātur eaſdem. Per irūdines et alias aues illi quidē

s aues illpZ