Ca.ſecundus
liiij.
Nihil autem curans quid illa diceret vſqꝫ ad atrium eccleſie properaui. Et ecce occurrit mͥ ſacerdos quidam ignotus veſtibus ſacris indutus ſtola per modū crucis in pectore redimitꝰ. qui dixit mihi. Apponecor ad. ea q̄ tibi monſtrauero. Etmox ſuꝑ atriuꝫ edito ſigno crucisſurrexit populus tatus vt eum vixſpatiuꝫ quinqꝫ iugerum capere potuiſſet. Et erat populꝰ ille ſuper hocquod dici poteſt aut credi miſeriamiſerandus nudus penitus et peromnia ſeuis plagis ⁊ cruētatis vulneribus laceratꝰ. Nec moraº. ſacerdos ille iterato edito. ſigno crucisdiſparuit populus et alius multominor numero et horrore ſurrexithabitu quidē pauꝑ et colore pallidus videbatur quaſi ml̓ta macie ettabe confectus diſſimiles tamē ꝑſone ẜm maius et minꝰ. Iterato poſthec ſacerdos ſigno crucis edito populus repēte diſceſſit. et ſurrexit populus ꝑuus numero quē ſoliꝰ atrijſpacium continere potuiſſet longediſſimilis claritate et gl̓a omuibushominibus mūdi quos vnqͣꝫ viditErant autem veſtimenta eoꝝ ſicutnix a ſole irradiata et facies omniſplendore iocundior. Et dixit mͥ ſacerdos. diſcreuiſti triū populoruꝫdiſſimilitudines qͣs vidiſti. Primailla miſerrima gens ſine vlla contritione diſcedens a ſeculo eternalit̓damnata eſt. Secūdo apparentescū contritione ſed nō ꝑacta penitētia mortui ſunt et illi quideꝫ adhucpenis grauiſſimis detinent̉ ſed tan
dem purgati ꝑuenient ad quietemTercia anteꝫ gens populus electꝰeſt. qui peracta penitentia cum domino gloriatur. Hoc dicto cū ipſopopulo ſacerdos diſparuit et moxad matutinaruꝫ officiuꝫ campanapulſatur Ego auteꝫ auditis matutinis et miſſa de die regreſſus ſumdomum et tribus menſibus elāguipoſt iſtā terribilē viſionē. Peractaigit̉ narratōne diligent̓ ꝑcūctatusſum quiſnam eſſet homuntio taliset inueni eum conuerſationis huiꝰ/modi circa octo iugera terre arabilis habebat cum domo exquibusſibi et ſuis victō neceſſariū ſed tenuiſſimum elaborās partes etiā pauperibus erogabat. ter in ebdomada ieiunabat ſine lineis ſine calceisindiſcretis temporibus incedebatpernoctabat frequenter in precibꝰnunqͣꝫ ſuper lectum aut culcitrā recumbebat Quid plurā. Talis erithomo qui mihi fidem in omnibusde his que digne narrauerat faciebat maxime cū in ꝟbis eius ⁊ faciediuinā viderē graciā relucere.¶ De felicitate et gandio ſc̄aꝝ aimarum. Capi. liij.State ꝓdeūt ⁊ qͣi lōgo hiemis tedio ſatigate extēſiſmembris et alis ⁊ excuſſisexuuijs multiplici exultatione ī auras liberas ſpaciantur Hic manifeſtiſſime poſt finem mundi reſurrectionis gloria denotatur. Eſtas eiqua apes prodeūt tempus vltimereſurrectionis inſinuat quo ille bonorū anime poſt diutine p̄ſtolatio