LiberTa.ſcd̓s.

lij.

eſt cliens vt ei precepit auunculus.Mortuo ergo milite ſatelles viditequū validū et audacē et eū nec vēdidit nec pecuniā pro eo ſoluit ſꝫ eūretinuit. ſtatutū auūculi ꝑuipēdesCirca dimidij ꝟo āni trāſactū ſpāciū anima defūcti apparuit ſatellitimanifeſte dicens. Non curaſti face̓qd̓ pro anima meā ſtatueram liberanda et ideo medio tꝑe quo ꝑ elemoſinas liberari debuerā paſſꝰ ſūgraues penas Sꝫ ecce nūc iudiciūdedit operuꝫ pōderator omnipotens. et omnes eius aſſeſſores ageli eſſe iuſtū decernūt vt animā mesad requiem tranſeat. et anima tuapenas recipiat quas acturꝰ adhucfuerā in tormentis His dictis repete diſparuit ⁊ mox ſatelles grauiſſimā infirmitate incurrēs q̄ geſta erant confeſſꝰ eſt ſacerdoti et multopoſt mortuꝰ penas qͣs merebat̉ exſoluit Uidi ergo lector quāti peccati ſit et delicti amicoꝝ aut ꝑntūtardare vel negligere teſtamēta qͥbus ſi effectuꝫ haberēt accelerarēt̉ad gloriā. aut ſi nō habeant a gl̓iadifferant̉. ¶ Sextum remediū defunctoꝝ eſt reddere ſi quid iniuſterapuerint. Teſte enin veridico auguſtino non dimittitur peccatū niſi prius reſtituatur ablatum Et illud terribiliſſimum quod dicitur inſcripturis. Ie qͥ predaris. nōne etipſe p̄daberis Huius regi exemplaplurima quoꝝ vnuꝫ familiariſſimenoui. ¶ Parrate enim fratre ordinis p̄dicatoruꝫ his verbis audiui.Patre ait meo ꝯtra ꝯmilitonē ſuū

virum diuitem et potentem inimicitias exercente fabrū habuit in vicino qui equos ſuos et eoꝝ qui ſecū erant multo tēpore ſufferrabatPoſt hec faber cecidit in languorēet expenſas per obliuionē vel in curiam nullus fabro ſoluit. Mortuuseſt autem poſt annos fere trigintapater meus et apparuit maīfeſte ꝑdiē cuidā fideliſſimoẜuo ſuo geresin maībus flāmatia ferramēta eqͦrū dicens. Dicas vxori. mee vt ſoluat tali homini tale debitū quo ſicvexor Poſt hoc nō ml̓ti dies effluxerant et ecce ſeruꝰ ille cū amariſſimis lachrymis venit ad me. et qͥdvidiſſet expoſuit Collachrymatusſeruo ambo ad matre ingredimurAudit illa quid actū ſit. addit ⁊ lachrymas. Acceſſit ad fabrū diutīstabe ꝓpe ſi ſumptū. q̄rit ſi pat̓ meei in aliqͦ moriēs tenebat̉. ¶ Tuncille cū lacrimis ſuſpirās dixit Heukmīa dn̄a. imo etiā fere in vna martha. ſꝫ affc̄us lōgo tedio ī monēdopoſtmodū iſcidi ī magnū lāguorēet ſic ſilui vſqꝫ mō. Hec mora. mat̓ſoluit pauꝑi integꝝ debitū. ⁊ moxſoluto iſto cū. alijs ml̓tis debitis vtmͥ illa ſecrete narrauit eī pat̓ meꝰ inhūc modū apparuit Videbat̉ ei videre illū. in balneo a ſūmo capitisvſqꝫ ad ima pedū qͣi reſte lōga toͣliter īuolutū. Cui ille dixit. apphēdefunē ⁊ ſoluas me. mox illa iniciū funis accipiēs paulatī ligatū exoluitet ſtatī illiꝰ ſolucōe gratulās ⁊ gr̄ aſagēs Sic inqͥt pͥꝰ fuerā obligatꝰ inpena qͦ aduſqꝫ ſoluēs quo tenebar