Ca.etecūpus-

.xxix.

exulta quia iam ſanaris. Ipſe eſt iudex tuus protector tuus. Preuidetenim et preuenit faciem eius in confeſſione propter quem et per quemconfeſſus eſt agꝫ cauſam eius et defenſor eſt penitentis ⁊ īpetrator venie confitentis. confeſſus ambula ſecurus et exulta iam in via. Doli tiere iudicem. adiutor tuꝰ iudex tuus.Anteqͣꝫ eſſes confeſſus inueniſti ſaluatorem. Impium te queſiuit vt redimeret. redemptū deſeret vt ꝑdat.Aperias in cōfeſſione peccator ostuuꝫ ne claudat ſuper te puteus osſuum. ¶ Et nota ꝙ puteum dicit infernum hic. Quid hinc nr̄is temporibus acciderit audiamus. ¶ Eratin villa bruccellenſi brabantie ſacerdos quidam vita et moribus plurimum ihoneſtus. Hic gule et luxuriededitus nichil fere videbatur aliudmeditari. Poſt finem annorum paucorum poſtqͣꝫ preſbiter fuerat ordinatus iuſto dei iuditio imp̄meditate defunctꝰ eſt. Nec multo poſt quidaꝫ preſbiter cōmenſalis eius et ſocius cum crepuſculo noctis viam ageret extra villam audiuit miſerabilem vocem quaſi de ſub terrā clamātis et plangentis Conſternatus ātpreſbiter quiſnam eſſet cuius voceꝫaudiret cruce ſe ꝯſignās īqͥrit Quises tu. Et vox ego inquit ſum infelixille ſocius tuus. Et rurſus preſditerQuomō inquit tibi eſt. quare de humo eloquiuꝫ tuum. Cui ille dato rugitu magno imo maximo. Ue inqͥtmihi ve ve quoniam clauſit ſuꝑ meputeus os ſuum Et cum quaſi pēni

gero volatu vox plāgentis deferretur in longum audita eſt. Mirabiliꝰtamen intelligas ipſum qui hoc audiuit preſbitero in nullo prorſus vitam miſeraꝫ correxiſſe ſꝫ obijſſe morte turpiſſima. et fedā nequiſſime conuerſationis veſtigia poſteris r̄liqͥſſeUidimus quēdaꝫ tn̄ ml̓taꝝ deliciarum et poſſeſſionum preſbiterumqui prioris audita damnacōe preſbiteri omnia penitus cāduca dimiſit ⁊ r̄ligioneꝫ ciſtercienſium intrasbene vixit et obijt. ¶ Potā ergo qͥailli ad cumulum damnacionis. et iſtiad vitam correctionis res iſta ceſſitUideāt itaqꝫ fidelium et potiſſimeclauſtralium aꝑes ne inter ſe coitumiſceantur ¶ Inductum enim generale diluuium tempore noe legiturſuꝑ terrā eo ꝙ filij dei filiabꝰ hoīmmiſcebāt̉. Et ecce plꝰ mō fit vbi nōſolū filij dei filiabꝰ hoīm ſꝫ etiā filiabus dei qd̓ grauius eſt. ſic religioſifeminis religioſis miſcēt̉. Heu vidmus et hoc frequenter ꝙ quidamſecundum verbum apoſtoli ceperūtſpiritu et carne conſūmati ſunt. Uoluerunt quidem et vtinaꝫ bono modo filias face̓ ſpūales et eas fecer̄tpoſtea cōcubinaſ Ecōuerſo nōnullofemine ex viris ſpūales filios facēvoluer̄t. q̄ poſtea carnales mr̄es eſfecte ex filijs ſpūalibꝰ carnales filiopeꝑer̄t. ¶ De cōcubitu e̓go taliū n̄narrate ſāctiſſīa abbatiſſa ordiuiꝰciſtercien̄. qͥd moderno tēꝑe in burgūdia accidit videamꝰ Preſb̓it̓ qͥdānoīe tm̄ ſāctꝰ ⁊ caſtꝰ moīalē quādāaltioris ordinis iuuēculā ſub r̄ligio