LiberCa.ſcd̓exſ
leſcens adhuc ſodaleꝫ habebam inſcolis pariliū ſtudioꝝ carum valdepudicum et bonuꝫ ſꝫ heu poſtmodūæmagiſtro quodā ſuo per huiꝰ crimen vicij deprauatuꝫ. Admonitusaūt per me et alios amicos et familiares ſuos cur ipſe tāte nobilitatisvir talis turpitudīs infamiaꝫ pateretur Ceſſauit ille pluries ſꝫ ſemꝑ iterum in priſtina labebat̉ Ad hūc euētum damnabilem res miranda pervenit. Uenerunt ad eum in ciuitatēin qua erat canonicus viri rrobilesconſanguinei eius et aput cū hoſpitati ſunt cum multo ſernientiū comitatu. facta autē ceria cum ſe locatishoſpitibus. inuenis ſopori dediſſetcl̓amare cepit et auxilium fortiter inuocare. Ad domini ergoſui clamorem clientes turbati ſurgunt et rationem nullaꝫ in eius clamoribus inueniunt. Aduertentes tamen canonici decanum accerſiunt Concitꝰ illevenit. ad lcūlum reſidet clamitantisconfiteri iuuenem peccata adhortatur et diuinum non humanum conſilium iuuocare. Hec cum decanusei magnis vocibus inclamaret. tandem poſt diutinaꝫ decani clamantis vocem eum terribilibus oculis īpexit dicens. Ue illi qui ſeduxit meAd quid ſuper me diuinum auxiliūinuocabo. Ecce iam video patuluꝫinfernum. pn̄tes demones et ad rapiendum me terribilit̓ inhiantes Cūqͣꝫ omnes. ſe vt potius ſignaret cūlachrimis inclamarēt ille quaſi nihiladuertens clauſis oculis auertit faciem ⁊ cum diris clamoribꝰ animaꝫ
exhalauit ¶ Similis in vicio quidade epiſopatū camēacen̄. eū ſacerdote ſuo accedens ad me rogabat vteuꝫ abſoluere. quem recidiuantemꝑ anos plurimos abſolueraꝫ ⁊ penitēciaꝫ ei iniunxeraꝫ ſalutarē. Quēcum ad dyoceſanum epiſopum mittere vellem quaſi grauius affligēdūa ſacerdote rogatus ſum vt tali cōdicione abſoluerem penitentem. vtflexis genibus coraꝫ nobis rogarꝫdominum vt ſi poſtmodum recidiuaret in ſcelere euiū mox diuina vindicta puniret. Conſenſi ergo condicioni ⁊ heu mihi miſero ꝙ conſenſi.mox ille flexit genua et vidicta in ſerecidiuantem precatus eſt. Abſoluieuꝫ. receſſit gaudens. Sed feria tercia aūt quarta poſt paſcha inſtigante dyabolo paſſus eſt recidiuū moxqꝫ horrifice clamans vindicta dei ſuper me vt mihi poſtea ſacerdos retulit amariſſima morte mulctatus ēUidi et quendaꝫ huius vicij nephanduꝫ virum de quo mihi vir boni teſtionij preſditer r̄ferebat qͥa cūille ꝑ viride pratū ante et preſditerſeq̄retur inuenit veſtigia p̄euntis ingramine quaſi igne cōtacta manifeſtiſſime palluiſſe. quē et nos poſteapercepimus pro vita ſceleratiſſimamorte turpiſſima perijſſe. Hullum eipeccatuꝫ tā ſepe dn̄s reproba morte condemnat. Dicunt nonnulli etvere credo ꝙ nullꝰ talis vicij poſtꝙͣtꝑs vite mortal̓ xp̄i qd̓ ad ānos fere triginta tres extēdit̉ ī ſcelere ꝑſeueraus exceſſerit niſi ſpeciali miraulo redeptoris poterit liberari. qd̓