Liber

Ca.ſcd̓s

xxv

vidiſſet exponit fbbas vero in attrebaco pecuniaꝫ cū omni velocitate remiſit. Sed et hinc quod nr̄o fere tꝑe ſub quodā religioſo abbatein vilarienſi monaſterio in brabantia ꝯtigerit audiamꝰ Maxima pecunie ſumma libraꝝ forte mille ſexcentarū mortuo quodā vſurario in namurco in dictum monaſteriū eſt delata. Ex quo cū multe poſſeſſionesempte eſſent. quidā vir arte ꝯſciencie abbas monaſterij eſt electꝰ. Qd̓vbi cōperit factum ꝯdoluit et vēditis ouibꝰ atqꝫ pecudibꝰ rebuſqꝫ mobilibus pecuniā in namurco remiſitvt ſpoliatis ſinSulis redderet̉. namine aūt aſſumere volente reſtitutōisnegocia. pecunia iteꝝ ad monaſterium ē delata. pius ergo abbas reportantibꝰ indignat̉ Iuſſit enī ite̓ato referri et in foro corā ciuibus etomni plebe deponi dicens pecuniāqui velit accipiat noſtrā eſſe renuo.quā iniuſte adquiſitam nō dubito.quod vbi viderunt ciues edificati.non modicū in hoc facto ꝯmuni cōſilio ꝑ manus fideliū viroꝝ pecuniam ipſam iniuriatis ſingulis reddiderunt. Monaſterio aūt deꝰ nō multo poſt in decuplo plura reſtituit. etquod ante tenuiſſimū et fere mendicum fuiſſe probat̉ modo elegans ⁊multis cōpijs opulentū videmus ⁊ampliatū In hoc monaſterio multos vidimus ſanctos et pleroſqꝫ qͦꝓphecie ſpiritu et miraculis claruerunt. Inter quos Valterū quendādictū vidimꝰ de trāiecto qui cū eſſꝫvir nobilis genere diues ⁊ delicatꝰ

in ſeculo optime lr̄is et maxime quaoruuialibus inſtitutꝰ. nunqͣꝫ tn̄ ad̓ovilem in oculis ſuis vidi et vere humilē. De eo quidā robertꝰ abbasvacellēſis me corā poſito referebatꝙ ab ore illius audiſſet frequentereū ꝑ dimidiā vel totā fere diē dummeditaret̉ aut oraret in tāta mētisſinceritate et tranquillitate fuiſſe vtnec vna ſaltē tenuiſſima cogitatiōeeius animꝰ altrinſecꝰ pulſaret̉ et hocſuꝑ hominē fuiſſe nō ambigo. ¶ Eſtet aliud malū quod cauere debentprelati in his qui negociant̉ exteriꝰQuidā enī vt veraciter expertus ſūcauſa ꝓmotionis domꝰ ſue mentirihominibꝰ nō verent̉. patrociniū mēdacij ab abrahā ſara et yſaac et iacob et ꝯſimilibꝰ de ſcriptis veteruꝫꝓferentes. quaſi hoc iſtis modo ſb̓nouo teſtamēto facere liceat quodolim fieri ſub veteri teſtamento licebat. nō attendētes ꝙ in euangeliodn̄s dixit. niſi abūdauēt iuſticia vr̄ aplus qͣꝫ ſcribaꝝ et phariſeoꝝ nō intrabitis regnū celoꝝ Neꝝetiā etſiſecularibꝰ vna occaſione liceret. religioſis tn̄ et clauſtralibꝰ nunqͣꝫ quiꝑfectionē vite et ſanctimoniā ſūt ꝓfeſſi. Memor ſum quod a layco vnoſimpliciſſimo in cameraco ꝑcepi Religioſi quidā ꝓmiſſum ei non ſeruauerant veritate firmatū. nō vidensaūt qualiter illos aliter excuſae̓t dixit. Iſti mihi mendaciter quotidiequod ꝓmittūt infringūt. ſed credoꝙ ꝑ abbatis ſui licentiā mentiāturquod vſqꝫ hodie illuc qn̄ aliqͥs religioſus minꝰ vere loquit̉ qͣi ꝓ ꝓuer

h