Ca.ſcA̓s

xix.

quas ẜm ritū ſuū ducere ꝓponebattēpore oportuno. et dixit ei. Ex histibi vnā eligas in vxorem. Hec mora. ¶ Iuuenis ſuper modum animocaptus et oculis vnam elegit preſtantiorem moribus et decore. Cuigentilis. Optionem inquit dedi tibiet tu quidem mihi pre omnibus dilectiſſimaꝫ elegiſti. et tu quidem ſapiens experieris quid dederim tibi⁊ ego vt minus ſapiens propter tequod dimiſeriꝫ non cauſabor. Hecdicens ſponſe tradidit ꝯdigna munuſcula et eam tradidit xp̄iano. Atille ad propria veniens ſponſaꝫ ſuāin magna gloria baptiſatam accepit vxorem et mulierem mire virtutis inuenit. Ip̄e autem auctus gloria et diuicijs in virum profecit maximū ciuitatis. Gentilis autem frequēter recolens quid in dicta iuuēcula ꝑdidiſſet grauari cepit animovltra qͣꝫ credi poteſt. et paulatim p̄triſticia cōtabuit in eo ſpecies atqꝫſenſus. De die auteꝫ in diem. de anno in annū. de tempore in tempusdecreſcens rebus. cum nihil curaētde omnibus que haberet. tandē adextremaꝫ miſeriam deueniens exulde patria quaſi infatuatus pulſuseſt ab amicis Qui cum quid ageretignoraret incidit cordi eius amicūviſitare debere pro quo iſta contulerat nec poſſe credere euꝫ futurumimmemorem et nunc tanti piaculiꝯtemptorem. Aggreſſus ergo itervenit ad locū vbi illa manebat. pulſauit ad portam quendaꝫ amici ſuidixit quis eſſet. neglexit nūcius ver

bum non intromiſſus eſt. Quo in facto gentilis ꝯtriſtatus eſt ad mortem. Ueſpere veniente ſuper vaſtūeccleſie atrium ſe proiecit Intempeſte ergo noctis ſilentio quidam inſidiatus latrunculus tranſeunti. occidit eū. clamqꝫ diſceſſit. Māne auteꝫinuentꝰ eſt homo occiſus ⁊ iuxta gētilē ignotꝰ capit̉ et gurgatis nobilibus et ppl̓o ciuitatis offert̉ captꝰ ⁊ſibi factu imponit̉. qui cū deſperatione factꝰ. homicidiū nō negaret. ille quondaꝫ amicꝰ eius ſtans diutiꝰſtupefactꝰ. ꝯtemplatꝰ eſt homine etꝯgnouit. ſtatīqꝫ ꝓſiliēs cū ille duceretur ad mortē clamauit. Innocēsiſte ē. ego ſū qͥ factū feci. Hec moradū cū maximo clamoē̓ et meroē populi. ꝓcūberet decollādꝰ ille qͥ factūfecerat. ꝓuidētia diuina veritꝰ tamnobilē et innocentē homine deꝑire.In mediū ꝓſiliēs exclamauit Innocētes ābo et pͥmꝰ ⁊ ſecūdꝰ. Ego ſuꝫille neqͥſſimꝰ qui homicidiū ꝑpetraui. Mox iudex et ꝓce̓s ciuitatis mirabilit̓ ſtupefacti ſiml̓ capiūt dictostres viros et factū diligētiꝰ ꝑſcrutātes cū veritatē ꝑ oīa ꝯgnouiſſent.innocētes abſoluūt et ip̄m reū preamiratiōe piaculi dimittur. xp̄ianꝰaūt ille obuijs manibꝰ ⁊ oculis amicū ſuſcepit. et vt breuit̓ dicā inuitatad fidē. ānuit ille. baptiſatꝰ eſt. accepit vxorē nobilē ꝯſobrina amici. eteo cogēte. dimidia cū illo bona partitꝰ eſt q̄ habebat. Apes ergo fidelium xp̄iana et debita amicicia ad inuice foueāt̉. ſtudeātqꝫ d̓ine gr̄e dediti exᵐ ſaltē gētilis homīs imitari