Ca.ſecundꝰ
Ca.ſecundꝰ
xxij
ſpoliauerat ſupra modū. Hic freq̄nter occurrēs religioſis. rogabat qͣcū lachrimis pro ſe orari. ſed in nullo ſe penitus correxit. Tūqꝫ ſuper hͦeū frequētius arguiſſeꝫ nec tn̄ in aliquo ꝓfeciſſeꝫ. accidit vt repentinainfirmitate correptus ad exitū propinquaret. Et ecce ſubito duo ingētes tenebraꝝ canes lectuꝫ iacentiscircuitibꝰ ambiebant. Ip̄e vero protracta lingua ꝓpe ad longitudinempedis dehiſcens horribiliter expirauit. Ios igit̉ apes fideliū exhorreſcite que audiſtis. nolite auaricie ſordibus inquinari. ſed ſicut a deo bn̄ficiū hilariter accepiſtis. ita hilarit̓nō habētibꝰ ꝯcedatisDe laude et ꝯmendatione virtuCa. xxij.tis.N apibus quaſi habitualit̓Itotius virtutis inſigne reperies ⁊ que in alijs animalibꝰſingillatim ſparſa vident̉ in iſtis naͣtura mater ꝓpenſiori beneficio congregauit. Ex his illa quidem ſi faseſt dicere felix xp̄i mat̓ maria ſignificat̉. cui veraciter et elegater ſapiēsdicit. Aulte filie ꝯgregauerunt diuitias tu ſupergreſſa es vniuerſas.Hac et tu fidelis anima pro captutuo ſtudeas imitari. Si vere conaris nō fruſtraberis in longinquum.Quante aut quales ⁊ que virtutesſint. omnis ſacra ſcriptura teſtāturSed et has ꝑ diuerſa capitula ſupͣdicta ſcripſimꝰ. Ait enī ph̓oꝝ maxiAugꝰ. Iniciū virtutis eſt imo maxima virtus amaē virtute. Et ſenecain ꝓuerbijs. Scias eū multis virtu
tibus abundare qui alienas amatUirtutem verā intelligo animoſāexcelſaꝫ quā incitat quicqͥd infeſtatNō dat natura virtutē. ars eſt bonū fieri. Si pōt virtus efficere ne aliquis miſer ſit facilius efficiet vt bonus ſit. Minus enī interuallū a bonō ad beatiſſimū reſtāt. qͣꝫ a miſeroad beatum. Omniū honeſtarū rerūſemina animi gerunt que ammonitione excitant̉. nō aliter qͣꝫ ſcintillaflatu leui adulta igneꝫ ſuū explicatErigit̉ enī virtus cū tacta eſt et impulſa virtus et aliorum ſcientia eſtet ſui. diſcenduꝫ eſt de ip̄a vt ip̄a diſcat̉. Pon ꝯtingit tranquillitas. niſiimmutabile quid cuiuſcunqꝫ adipiſcaris et hoc eſt deus. ex animo illuꝫnō quia neceſſe eſt ſequor. vnde hominis bonū ip̄a virtus eſt que interhanc fortuna ⁊ illam id eſt inter aduerſa et ꝓſpera ſuperba incedit cuꝫmagno vtriuſqꝫ ꝯtemptū. Demineeſtimamꝰ eo ꝙ eſt. ſed adijcimus illiet a quibus ornatus eſt. Atqꝫ cumvoles veram hominis eſtimationēinire ⁊ ſcire qualis quantuſqꝫ ſit nudum inſpice. Ponat patrimonium.ponat honores et alia fortune mendacia corpus ip̄m exuat. Animū intuere qualis quantus ſit. alieno anſuo magnus. Corpus multis egetvt valeat. animus ex ſe creſcit ſeip̄ꝫalit. ſe exēcet. Quid tibi opus eſt vtſis bonus; Ielle. Tunc te ſcito inomni virtute perfectum cum eo peruenēis vt nihil deum roges niſi qd̓rogare palam poſſis. Sic ergo cuꝫhominibus viue tanqͣꝫ deꝰ videat.
gQ