Ca.ſcd̓s
xvij
MNiſerere mei nobiliſſime vir ꝓ illoqui tui miſertus et omniū. munduꝫiſtum ſua morte redemit. Repentenobilis animus in lachrimis reſolutus illam quā extenderat manū retraxit. ſed cū hoc ignauie aſcribere/tur a ſuis ⁊ iteꝝ manuꝫ extenderetin proſtratū. iterato reus ob remiſſionem peccatoꝝ eius veniā petēsſecundo manū depoſuit Tertio increpatus a ſuis cū mortem certiusintemptaēt et miſer ille ob euaſionēanguſtie quam omnis caro eſſet inextremo iudicio perpeſſura veniaꝫprecaret̉. reſpondit nobilis genereſed nobilior mente Et ego inqͥt tibiprorſus morteꝫ fr̄is indulgeo Necmora eadem die vt audiret miſſaꝫeccleſiam introgreſſus vbi coramimagine crucifixi tertio flexit genuaviſus eſt a quodaꝫ ſancto viro adfingulas genuflexiones illius nobilis crucifixus caput ſuuꝫ humiliterinclinare Seorſum ergo vir ſanctꝰille qui ſolus hoc viderat nobilemeuocatum quis eſſet interrogat Etille Miles inquit dicor in terra quanatus ſum Et rurſum ille Dicas inquit cariſſime nihil celes in quo cōfidis te magis diuinā miſericordiāmeruiſſe Tunc miles. peccator inqͥtſum et ſeculo deditꝰ in nullo ꝓrſusniſi hodie forſitan veniam ꝓmerui.Et hoc dicens quid actū ſit retulit.Mox ille et quid vidiſſet exponensad actū vite gratioris et meriti nobilem exhortat̉. Et digne quidē deviro nobili hoc audit̉. qꝛ ph̓us dic̄Iera ingenuitas nō recipit contu
meliam Inde tarentinꝰ ille nobiliſſimus diuitem intuens villicū malediſpenſante rebus. Sumpſiſſem inquit de te ſuppliciū niſi tibi iratꝰ eſſēmaluitqꝫ impunitū relinquere qͣꝫ ꝑiram impiū punire Nihil enī tā preclarū tā magnificū quod nō deſideret temperācie moderamē. Proinde quid ph̓i ſentiāt ſuper eo ꝙ iniuria dimittenda ſit ꝓximis videamꝰDicit enī ph̓us. Nunqͣꝫ ſcelus ſcelere vindicādū eſt. qͣꝫ impiū eſt meminiſſe quod oderis ledere quāto iniquius odiſſe ꝙ leſeris O qͣꝫ magnarum virium eſt ledentem negligere.Res igitur magne clementie eſt indulgēdo corrigere peccata nō vindicādo Ridiculū eſt odio nocentisinnocentiā perdere Sed reuerā memoria fragilis eſt iniuriaꝝ tenax. ſiqͦs iraſcit̉ et ab aliquo penas expetit a ſe exigit MMagni animi eſt ꝓpriūplacidū eſſe trāquillūqꝫ. et iniuriasatqꝫ offenſiones ſupreme deſpicereSi magnanimꝰ fueris nunqͣꝫ tibi iniuriā fieri iudicabis. honeſtū enī genus vindicte ignoſcere. Propoſitūoptimi viri et ingentis animi eſt tādiu ferre ingratu donec fecerit gratum. nec te ratio iſta decipiet ſuccūbūt vicia virtutibꝰ ſi illa ꝯcito odiſſe paraueris Diſcant ergo apes fidelium pro tempore loco et ꝑſonaaculeo pungere et nullum inteſtinūfraterni odij in cordibus retinere.vt ſic in mellis dulcore proficiant ⁊fratrem caritatiue correctum emendatum oſtendant.
S