Ca.ſcd̓s

xvi

¶ De periculo carentium zelo correctionis. Capitulum. xvi.Pes que aculeum ꝑdunt.mella decetero facere nonpoſſunt. Quid melle dulciꝰquid ꝟtute iocundius. Hanc vtiqꝫin ꝓximo promouere non ſatagūtqui peccatem ꝓximū arguēdo velaccuſando non pungūt Uel aliterexponi poteſt. ſꝫ grauius. Apes q̄aculeū perdūt mella de cetero facere non poſſunt quia ſepins fit vt qͥꝓximo ſubuenire arguendo vel iudicādo nō curat. iuſtā vindicta deia melle virtutiſ. cadat ⁊ qͥ fratri ſuoa fouea cauere noluit ip̄emet laborintū iniquitatis incurrit. Quid. miri MMaledictꝰ a ꝓpheta dicit̉ qui prohibet gladiū ſuū a ſanguine. Prohibere aūt gladiū a ſanguine ē ꝓximū nolle verbo corrigere quo mori poſſet penitendo a peccato. et viuere correptus deo. Talis maledictus id eſt malo addictꝰ eſt qꝛ in eoꝙ proximū curare noluit eū in malum culpe in pn̄ti et malū pene in futuro perpetue damnationis inuoluit De hoc quod nr̄o tempore cōtigerit audiamꝰ. Uidimꝰ in monaſterio quodā monachū naturali ingenio et ſcientia preditū virtute caſtitatis et omni moꝝ honeſtate preclaꝝ. In quo ſolus ille defectꝰ eratꝙ nullā ꝯtra peccata rigiditatē habebat. quē defectū in eo corrigēdūſperantes monachi eū in abbatemvnanimiter elegeruntt. At ille factus abbas vt ante in puſillanimitate et ignauia perſtitit. Et ex hocordo monaſticꝰ notā ſatis grauem

diſſolutionis incurrit Qd̓ ſuꝑioreseius ordinarij graue ducētes illumab officio remouerūt. qd̓ ille ſupramodū grauit̓ ferēs ad tantā paulatim impacientiā venit vt manꝰ iniqͥtati totalit̓ daret et ſe impudentiſſime neqͥſſimis in dilapidationē ecc̄eſociaret. Hec hoc tꝑs diſtētius int̓ceſſit cū eſſet poſitꝰ in agonia īportunos exactoe̓s ſibi inſtare vidit. ſeqꝫ oportere reddere rōnem nō ſolūde ſuis exceſſibꝰ. verūetiā de illorūexceſſibꝰ qͦs qn̄qꝫ corrigere debuitet nō correxit. Exactores ergo cumdeclinare vellet nō potuit̉. clamansinter anguſtias expirauit. O qͣꝫ horrendū eſt illius hora exitꝰ expectareet nō cū lachrimis debitis et lamētis et dignis penitētie fructibꝰ p̄uenire. Huiꝰ ergo exempli gratia correctionis aculeū habeas ne fruſtre/ris melle et a virtute cadas.¶ De culpe remiſſione. Ca. xvij.Unt et apes ruſtice aſpectu horride multo iracudiores. ſed labore ⁊ opere preſtantes. Ille aliqn̄ in tantū attactoaculeo pungūt vt inteſtinū ſequat̉.et tūc ilico moriunt̉. Apem ruſticaꝫet aſpectu horridā quoſdā clauſtrales intelligo qui in exteriori ordiniſobſeruatione ſuperficialiter ambulantes nulla dulce dine ſanctiſpiritꝰinteriꝰ irrorant̉ Hi bn̄ in actibꝰ apoſtoloꝝ ſignati ſunt ꝑ illos qͥ ſe ſpiritūſanctū ignorare reſpondēt ⁊ ſe tn̄in Ioh̓is baptiſmate baptiſatos qͥvtiqꝫ dura abſtinentia preditꝰ zona