LiberCa.ſcd̓s
ſuſꝑicacō ⁊ tēptatōiſ occaſiop̄pedit̉¶ De communitate ⁊ parcialitatevictus.Capi. xi.Ommunis eſt omniuꝫ cibꝰNeqꝫ enī ſeꝑati veſcūt̉ ne īeqͣlitas oꝑis ⁊ cibi fiat et tēporis Et ideꝫ vſus oībus iure mōſterijs inoleuit vt officinā r̄fectoriūhabeant vbi omnibꝰ in ꝯūe ſn̄ ꝑſonaꝝ acceptione cibaria miniſtrent̉O qͣꝫdecens et qͣꝫdignā deo ꝯſuetudo ī moͣſterijs obſeruat̉. Hāc et ip̄echriſtus tocius ꝟtutis exēplar ī ſuobtiſſimo ꝯuētu. hōc eſt cū diſcipulisobẜuāt. ita ꝙ nec manū Iude horruit in ꝑapſide ꝓditoris. Tn ergoprior tu prelate qͦs es vt queras angulos in ꝯūi iſtud hoſpitiū ē. tn̄ qn̄qꝫ et nō ſꝑ aūt ſepe fieri neceſſe eſtquos paſtu cōpetit refici largioriCōſuetudinē bonaꝫ nō dāno ſꝫ abuſū penitus non ꝯmendo Beatꝰ benedictus qͥd in his agēdū ſit idicatMēſa abbatis cū ꝑegrinis hoſpitibus ſꝑ ſit Quotieus tn̄ minꝰ ſūt hoſpites qͦs de fratribus vocare vultin eius ſit ptāte ſeniores tn̄ vnū autduos ſꝑ cū fratribꝰ dimittēdos ꝓcuret ꝓpter diſciplinā. Uide lectorqꝛ ex tūc tātus hō per talia ꝯuiuisoccaſione hoſpitū inſolētias eſſe fiendas preuidit Et notādū ꝙ vir ille diſcrētiſſimꝰ Auguſtinꝰ nihil hoꝝſcripſiſſe in regula conꝓbatur. ſꝫ ſuos conuenire ad mēſā vbi nō ſoluꝫfauces ſumat cibū ſꝫ et aures eſuriant verbū dei Optime tn̄ beatꝰ bn̄dictꝰ poſteriori tꝑe vt prediximusita diſtinxit. Sacrā aūt ꝯuentualeꝫ
familiam egere neceſſarijs et prelatos cum hoſpitibus ſuperflua diſſipare yſayas conquerit̉ dicēs. Paſcentur agni iuxta ordinem ſuum ⁊deſerta eremi in vbertatē verſa aduene comedent. Quī ſunt agni niſiclauſtrales innocencie veſte circumdati. qui iuxta ordinem conſuetudinis non inſtitutionis. piſa vel olere male condito paſcunt̉ Et qui ſūtaduene niſi cardinaliuꝫ legatorumarchiepiſcopoꝝ epiſcopoꝝ aliorūqꝫ prelatoꝝ hoſpitū multitndo quicuꝫ magnis exercitibus ſuis pociꝰqͣꝫ familijs quaſi non ſit ſingulis numerus familie iure cononico diffinitus deſerta eremi. id ē poſſeſſionesadquiſitasº noualiū ⁊ in vbertateꝫverſas comedūt. Ex ideo vix e moſterium tantis diuicijs epulentū ꝙtalibꝰ ſufficere valeat in expeuẜ. Oquis veniet. O qn̄ venturꝰ eſt ſūmꝰpōtifex cuiꝰ equitate liberata miſeria iſta. inſania iſta corrigat̉. Seddicetur forſitā mihi nec dubito quidicetur Quis eſt iſte qui poſuit osin celū et ad archā federis etiā inclinatā manū in dignus extēdit Iraſcent̉ forte mͥ ſed non dominus cuiꝰvices ſemꝑ dolui et dolebo pro cuius veritate ⁊ iuſticia vtinā dignꝰ eſſeꝫ mēbris omnibꝰ diſſipari. Sciotamen quicunqꝫ quantūſcunqꝫ idignabit̉ ex his ſcriptis ſe debite rep̄hēſiōis obnoxiū iudicabit Hhic adnr̄aꝫ materiā et ꝓpoſitū redeamusQuicūqꝫ extra r̄fectoriū iordīate ⁊ſn̄ d̓bita cā īſtaurāt ꝯuiuia grauiſſie peccat ⁊ hͦ ml̓tplicit̓. Fiūt eī reꝝ