iberCa.ſcd̓s

es ſpargit et diſſipat. Eſſet aliquidi nbecillitatis noſtre ſolatium rerūqꝫ noſtraꝝ ſi tā cito reꝑarent̉ cūctaſic̄ fugiunt. ſed nūc incremēta exeūtlente. et feſtinatur in dānū Pecuniaexquo in honore eſſe cepit ꝟtus reruꝫ honori cedit. An diues quis ſitomnes querimꝰ nemo an bonꝰ. Ibiqꝫ tāti quilibet. quātū habuerit fuitNulla auaritia ſine pena eſt qͣꝫuisſit ſatis ipſa penaꝝ. Maiorē tormēto pecunia poſſidet̉ qͣꝫ querit̉. Deceſſe eſt ergo paruo aſſueſcere. nonputo p auperē eſſe cui quātulūcūqꝫſuꝑeſt ſatis eſt. Honeſta inquit reseſt leta pauꝑtas. Omnia habet quinihil ꝯcupiſcit et quidem cercius qͣꝫqui multa poſſidet Cui cū pauꝑtate bene ꝯuenit diues eſt. Ille beatiſſimus et ſecurus ſui poſſeſſor eſt qͥcraſtinum ſine ſolicitudine expectatSi res exigue ſūt non tn̄ ſunt anguſte Nec tuā defleas nec aliena mireris Demo poteſt habere quicquidenim vult Illud tm̄ poteſt nulle qd̓non habet Nihil habes ꝑare niſi teNihil graue quod leuiter excipiasPauꝑtas nulli malū eſt niſi repugnanti Tunc bonuꝫ te eſſe iudica cūtibi ſolū virtutis gaudiuꝫ omne naſcetur Tunc te habebis tuū cū intelliges infeliciſſimos eſſe felices Irritare autem eſt calamitatem cum tefelicem vocaueris. aut iſta bona nōſunt que vocantur aut homo felicior deo eſt. qm̄quidem que paratanobis ſunt non habet in vſu deusErgo aut incredibile bonū deo deeſſe aut hoc ipſum argumentum eſt

bona nō eſſe que deo deſūt. Si visſcire ꝙ nihil in paupertate mali eſtcompara inter ſe pauperum et diuitum vultus. ſepius enim pauꝑ et fidelius ridet. hoꝝ qui felices vocantur hylaritas ficta ē. aut grauis autſuperata triſticia eo quidem grauior. quia interdum non licet palā miſeros eſſe. Omnium iſtoꝝ ꝑſonatafelicitas eſt. contemnes illos ſi verete rexeris. Nihil locupletius eo cuiquod donat fortuna non inuenit. ſꝫcui nō videntur ſua ampliſſima. licꝫtocius mundi dn̄s ſit miſer eſt Nēoalius eſt deo dignius niſi qui opescontempſerit quaꝝ poſſeſſioneꝫ ſecularibus non interdico. ſed efficere volo vt illas intrepite non poſſideant Reducte ad parua exquibꝰcadere nō poſſis. Nudum latro dimittit Etiā ī obſeſſa via pauꝑi paxeſt ¶ Is maxime diues eſt qui minime diuitijs rediget Breuiſſima addiuicias via eſt per contemptū diuiciarū. Dam aliquis contemnerepoteſt omnia. habere omnia nemopoteſt Multis ad philoſophandūobfuere diuitie. pauꝑtas expeditaeſt et ideo predicatoꝝ et minoꝝ ordo non diſſipuit pauꝑtate eligēdoIſta non conſiderant qui deſtruūtorrea ſua vt faciāt ampliora Accūmulant copias vt dicant ſibi. Eccerepoſita habes multa bona in annos plurimos. ꝯmede. requieſce. bibe Taueāt ne dicatur eis ſicut et illi Stulte hac nocte reputet̉ aīa tuaa te Hec autem q̄ p̄paraſti cuiꝰ erūtEt reſpondeat̉ cuꝫ dauid. Partes