da9Ca.Liber
Ca.da9
xix.
determinauerūt in ſcolis ſucceſſiueFuerat aūt ante habita diſputatōlonga valde et multo ſolennior an̄tres annos. in qua etiā omnes magiſtri theologie exceptis duobꝰ determinaſſe ꝓbant̉ idem ꝑ om̄ia qd̓et ſupra. quoꝝ vnꝰ fuit mgr̄ philippus cācellarius pariſienſis. et mgr̄arnoldus poſtmodū epūs abianēſis Quid aūt de iſto philippo ꝯtigerit audiamꝰ Agoniſante. in mortedictus Vilhelmus pariſienſis epiſcopus paterna ſollicitudine viſitauit. rogauitqꝫ eum vt ſingulariopinioni cederet de pluralitate beneficiorū. ⁊ omīa beneficia ſua excepto vno in manꝰ eccleſie reſignaret⁊ hac ꝯditiōe media vt ſi ꝯualeſce̓tei ſupplere vellet de ſuo ꝓprio quoddimiſit. Renuit ille experiri ſe velledicens Itrū eſſet damnabile beneficia plura tenere. mortuus eſt ergoſic. Poſt paucos dies cū dictus pariſienſis epūs finitis matutinis orare vellet. vidit inter ſe et lumē quaſivmbrā hominis tetrā nimis Eleuata ergo manu ꝯſignat ſe. etſi ex parte dei ſit precipit vt loquat̉. Cui reſpondit apparens. Alienus a deo ſūſed tn̄ miſera factura eius Et preſulTu quis es inquit Ego ſū cancellarius dudū miſerrimꝰ Rurſum epūselato altius gemitu. Et quomodoinquit tibi eſt ſic dolenti; Male aitimmo qͣꝫ peſſime. ſicut quidaꝫ natꝰſum eterna morte. Et epiſcopꝰ. heuait cariſſime que cauſa damnatōistue. Tres ſunt inquit cauſe qͣre morte perpeti ſum damnatꝰ Ana eſt ꝙ
recreſcentes fructus annuos cōtrapauperes timide reſeruaui Secunda eſt ꝙ ꝯtra ſententiā plurimoruꝫde pluralitate beneficioꝝ quaſi licite tenendoꝝ opinionem ꝓpriam defenſaui ⁊ in hoc me periculo mortalis culpe ꝯmiſi Tertia eſt et illa grauiſſima omniū ꝙ abhominabili carnis vicio in ſcandalū multoꝝ ml̓totꝑe laboraui. et ad epiſcopum moxadiunxit. eſt ne inquit finitꝰ mūdusEt epūs. miror ait et lr̄atiſſimuꝫ virum te quondā hoc querere cū meadhuc viuuꝫ cernas et omnes nosviuentes adhuc mori neceſſe ſit anteqͣꝫ mundꝰ inſtante iudicio finiat̉.Et ille nō miraris inquit. qꝛ nec ſciēcia nec opꝰ nec ratio apud inferosvenienti. Et hec dicens vmbra aboculis mirantis euanuit Ip̄e epūsnō tamē ſub ꝑſona ſua quaſi hec vidiſſet in predicatione ſua clericis oībus recitauit. ¶ Simili modo cumquidā clericus maxime litteraturemihi agoniſans in morte mandaētet conſilium quereret quaſi in proximo migraturus r̄duxi ei ad memoriam diſputationem illam ſolenneꝫet determinationem de pluralitatebeneficiorum pariſius. cui ille interfuerat doctor magnus. conſului ꝙilli cum magna inſtantia lacrimarūvt vnam prebendarum dimitteret.quia duas ꝯtra animā ſuaꝫ tenuerat quaꝝ vna ad omnē vite copiāomni clerico ſufficere potuiſſet. tūcille facie ꝯuerſa diſſimilans hoc tm̄reſpondit Orate dominum vt inſpiret. Dec diu cum receſſiſſem et tenu