pͥmusLiberCa.

pͥmusLiberCa.xviij.

in corde mecū ī quiete a puſillanimitate ſpiritꝰ ⁊ tempeſtate. ⁊ hoc eratfugere a tumultū et fugiendo a volare. in pace animas redimi et interml̓tos ſn̄ tumultū eē cū xp̄o ⁊ ibi inter humeros eiꝰ amātiſſimi dominiquieſcere vt in eo et cum eo leue pōdus ſentiat quicquid pro ilio habuerit ſuſtinere. Sed nūqͥd tal̓ erat volatus tuus o prelate qui vagaris īſtabilis et fugiens euaneſcis. Nonpennis columbe vteris vt quieſcasa tumultū antecedentium ⁊ ſubſeꝙͣtiuꝫ ⁊ concoītantiuꝫ famuloꝝ dicāaut ſocioꝝ et nō potius dominoꝝHulgo dicitur. Miles in obſequiofamulū. clericꝰ ſotiū. monachꝰ dn̄mhabet Si vis credas exꝑto. Freqͣtiſſime vidi dominis paucis eſſe cōtentos ſicut et famulos. Suꝑfluisinhyare res fedā et deteſtabilis inprelatis. Quid eo verecūdius. qͥdeo damnabilius. et hoc maxime inclauſtralibꝰ. ſecus enī eſt in ſecularibus clericis licet et in ipſis hoc malum ſit peſtilens vbi res tranſit ī dominium qd̓ in religioſis hoc ē īclauſtralibꝰ nunqͣꝫ fieri poteſt. niſi fortequis in ep̄m aſſumatur cui tamē diſpenſatio creditur nō diſſipatio. Abſit tamen vt dignis mercedibꝰ obiloquar famulorū cū dictū ſit. vocaoperarios et redde mercedem illisSed tm̄ non impiū immo ſacrilegūiudico vt quis abbas vl̓ p̄latus ſpiritualibus filijs quibus ſumme tenetur detrahat neceſſaria ſꝫ et famul̓ſuꝑflua largiatur. Iſti pannis vilibus illi cōmituꝫ mollibꝰ veſtiantur

Iſti vaccinis calceis ſordeant. illiocreis hyrcinis niteant. Et vtinamſaltem illa ſufficerent quin potius ⁊non iubentibꝰ ꝓpter verecūdiaꝫ veltimorem ꝯſentiētibꝰ tn̄ vel diſſimulātibꝰ dn̄s aggregant īmēſas pecunias quibus poſſeſſionibꝰ ēptis natales ſuos tranſeūt in nubēdo et viles ruſtici nobilibꝰ coequātur. Hi ſifrātes aut ꝯſobriui aut ꝯſanguinetſunt dominoꝝ tanto liberius ⁊ audatius faciunt que predixi. Non recordaris o monache reſponſionisſenioris illius in vitaſpatruꝫ qui dixit opera monachorum ignis ſunt.Et. vide quare. Si enim aliaruꝫ ſb̓ſtantiam rerum igni miſcueris conſumetur ſic et ſi eccleſiaſticis bonisbona tua patrimonialia contra iura miſcueris cuꝫ illis ad nihilum redigentur. Horum tot exempla vidimus ꝙ nimiū eſſet tediū ſingulaꝑtractare vnum tamē de pluribusexplicabo. ¶ Erat cliens natus etruſticus qui ī ditiſſimo monaſteriopatruum habuit aſſūptum a monachis in abbatem. Uocatus autema patruo eques iri didicit. qͥ priusire pedes conſueuerat. ad menſasſeruire ineptus ponitur. et qui ſolūaratruꝫ contorto collo regere et tenere didicerat erecta ceruice cibosinferre principibꝰ cogebat̉. Quidplura. ex ruſtico paupere factus eſtdiues inclitus. domui domum coniūxit redditus anxit redditibus agro agrum diſcentius conpulauitHinc villas emit et predia ⁊ qui olifuit vnus ex ruſticis factꝰ eſt dn̄s