Ca.pͥmꝰLiber
xiiij.
Inde in libro ioſue ſacerdores qͥportabat archā dn̄i p̄cedebat. Tobias etiam familiā precedebat. Etdn̄s de ſcribis et phariſcis dicit ꝙ īponūt hūeris hoīm onera grauiaet importabilia digito aūt ſuo nolunt ea mouere. Qui ſūt limites domus apū niſi t̓mini moͣſtice regl̓e qͣꝫvnuſqͥtqꝫ in ſua vocacōe ꝓfeſſus ēquos pr̄es nr̄i ſingl̓i ſtatuer̄t Hosexire. illos p̄tergredi nullus audeatſubditoꝝ. vt ſcꝫ ꝑ ſe ſuꝑerogacōisregulas ordinare preſumat. niſi primo prelatū viderit artioris et altioris vie vēdicare volatꝰ. Nō eſt enidiſcipulus ſuꝑ magiſtꝝ nec ſeruusmaior dn̄o ſuo. Maioꝝ eſt regulasponere. ordinae̓ ſtatuta. Minoꝝ ꝟoac ſb̓ditoꝝ eſt ẜm regulā viue̓ ⁊ ſtatuta ẜuare Nulli tn̄ maioꝝ licꝫ graue aliquid atqꝫ difficile ꝑ ſe qd̓ ſtabilimentum obtineat ordinare niſiꝑ conſenſum ſubditorū qui ad alianon tenentur nec obligari poſſūt inaliquo niſi ad illa que conuerſionistempore ſtatuta ꝑ regulas inuene.runt Maiorum tamē eſt. ſi quid milius fit et ſtatutum eſt in obſeruantia regulari ſuꝑerogationis operafacere in ſe prius ſupplere quod parū eſt et ſic ad melius ſubditos prouocare. Horū quoſdā et ī clauſtrisvidimus et in ſeculo experti ſumusDilectum valde ſocium in ſcolishabui coeuum fere et prope pariliūſtudioruꝫ. hic a puero vſqꝫ ad finēvite a mulieribꝰ incōmixtus omnīoſemꝑ fuit. In adoleſcētia ſacerdo sfactus in brabantie ꝑtibus ſuſcepit
regimen animarum quibus tam diligenti tam ſincera cura prefuit. vtquos in bono vincere ammonitōnenon potuit multimodis prouocareſtudebat exemplis. Alijs comedentibus ieiunus ipſe manebat. alijsdormientibus manebat in ſomnisatqꝫ alijs intētis ad aleas ipſe orationibus intūbebat. Quicqͥd in vſſuos deputatū ē ꝯmūe pauꝑibꝰ faciebat. Si qua ex ouibꝰ aberrare videbat importue et oportune ad reuocādū inſtabat. hec foris preter illa que intrinſecus maiora latebanttalibꝰ actibꝰ ferme vigīti ānis cūctisimitādꝰ emicuit. Cū altiſſio placuittali fine defunctus eſt. Febre acutiſſima per aliquot dies laborauit Etecce vbi ſacramentis ſalutaribꝰ premunitus ⁊ attenuato ſpiritu aīaꝫ felicē emiſit mox ſn̄ vllo interſtitō choruſcacio tāti lumis reſplēduit. vt ꝑvnā leucā circūqͣqꝫ et eo āplius qͣndies eſſet clariſſīa in lucē ſedulā nōctis tenebre verterēt̉ Quid miꝝ Illū r̄cede̓ ſine luce nō decuit qͥ ml̓tisilluſtratis exēplo altioris vite volatus feliciter vēdicauit. Facta eſt inmorte btī viri dicta choruſcacio lucis diffuſa ꝑ patriā prima hora noctis adhuc vigilantibus plurimiset ipſuꝫ lumen emiſſum multa miliahominuꝫ vndecūqꝫ viderūt qui admaioris et gratioris agnitionis etveritatis lucē in viſionē tāti miracl̓iꝓfecerūt. Deatꝰ ergo ille prelatꝰ qͥſubditis ſuis viam vite exemplarsoſtenderit et volatus altioris exercitij vendi? auerit principatum.