Ca.primus.iiij.
.iiij.
Ꝙ p̄latꝰ dꝫ ēe ſn̄ crudelitate Ta. iiij.Onſtat inter auctoēs ꝙ rexapū nll̓ꝫ hꝫ aculeū maieſtate tātuꝫ armatꝰ. Aculeꝰ proſeueritate vel crudelitate poniturin ſcripturis. Iſto aculeo carebatprinceps paſtoruꝫ xp̄s qui diſcipulos ſuos īſtruēs dicit. Diſcite a mequia mitis ſum et humilis corde etinuenietis requiem animabus vr̄isIbi enī humilitas ibi et pax. et arma et gladij in via ſuꝑbi. Maieſtatetm̄ armatus eſt prelatꝰ. dū ſola facies eius in oculis bonoꝝ ſubditorum timori ꝑiter eſt et amori. Ibivero tales ſb̓diti nō ſūt ꝯtra naturā tandeꝫ in corde p̄lati ſeueritatisdebet aculeus generari. ſicut quondam aduerſus ſaulū recalcitranteꝫſtimulus in ipſo fonte bonitatis exorſus eſt dum eum maieſtatis ſue luce cecatū potēti ꝟtute ꝓſtrauit Sꝫnūquid ꝯcidit eum vulnere ſuꝑ vulnus. Dunc audi qualiter aculeꝰ mitigatus eſt ſurge ⁊ ingredere ciuitatem. Et ſtatim infra. et ceciderūt aboculis eius tāqͣꝫ ſquame et viſū recepit. Non hoſtiliter. ſed miſcricordit̓pupigit aculeus. cecatus eſt vt graciori lumine potiretur. ꝓſtratus vtſtabili caritatis affectu infatigabiliter fulciretur. Huiꝰ exempli graciamalle debet quiſqꝫ prelatꝰ de nimiapietate qͣꝫ remiſſionem dicūt. qͣꝫ deſeueritate nimia iudicari. Mediū āttenere optimum iudicamus. De clemencia principis ad neronem ſeneca ſcribens ſic dicit Nec ꝓmiſcuamnec vulgarē oportet habere clemē-
tiam quia tam omnibus ignoſcerecrudelitas eſt qͣꝫ nulli. mediū aūt tenere debemꝰ. Sed quia difficile eſttemperamentū quicqͥd eis plus futurum eſt in ꝑtem hūaniorē prepōderet. Clementia inqͣꝫcūqꝫ domū ꝑuenerit eam felicem trāquillamqꝫ ꝑſtabit. ſed in regia quo rarior eo mirabilior. Non decet itaqꝫ prelatuꝫſeua et in exorabilis ira. Optimū exemplum prelato conſtituam ad qd̓informetur. vt ſe taleꝫ cuilibat exhibeat qualem ſibi deum velit. Clemēciam non tm̄ honeſtiores ſed potētiores preſtat ornamentoqꝫ impēatorum eſt ſimilis et certiſſima ſalusplacito tranquilloqꝫ regi. fida ſuntauxilia ſubditorum Dec poteſt quiſqͣꝫ habere bone ac fide voluntatisminiſtros quibus iniurioſe tempoēpacis vtitur. Habere clemenciamprīcipē decꝫ vt qͦcūqꝫ venerit manſuetiora oīa faciat. Hullū aīal moroſiꝰ. nullū maiori hūanitate tractādū ē qͣꝫ homo nulli magis ꝑcenduꝫIracundiſſime ac ꝓ corꝑis capacitate pugnatiſſīe apes ſūt ⁊ aculeosin vulnere r̄linquūt. Rex ip̄e ſn̄ aculeo eſt vt audiſtis. Poluit eū natura ſeuū eſſe ſꝫ ꝟtute ꝯſtātē. Exēplūhͦ magnū r̄gibꝰ ingerēs Errat ſi qͥsexiſtīat tutū ēe r̄gē ibi vbi nihil a r̄ge tutū ſꝫ ſecuritas ſecuritate paciſcēda ē Tm̄ ncc̄e ē vt timeat qͣꝫtū timeri voluerit vnū ē īexpugnabile iuuamētū amor ciuiū Tuꝫ ciuibꝰ atꝫignotis i atqꝫ hūilibꝰ eo mode̓atiꝰagēdū eſt quo in inoriseſt afflixiſſeeos. ¶ Uenerabilis ⁊ deo dignus.