Preceptum

DecimumCapitulum

Decimumret et eū ſuo nomīe vocare vellet.nonē diceres hūc magnifice et inopinate honoratū ⁊ certe nobis hecdeus om̄ia faciet. nati em̄ de putredine carnis replemur multis miſeriis omni ſolacō deſtituti. omniū paſſionū infirmitate obnoxij ac peccarū vulneribꝰ pleni a deo recipimurcurat. ſanat. reſtituit. ornat. facitincorruptibiles. adoptatos coheredes ⁊cͣ. Ego inquit dixi dij eſtis. omniqꝫ creature iubebit vt nobis obediat. vocamur dij nomīe ſuo. Ipſedeus deificans eſt. tu vero deꝰ deificatꝰ. ſed ratio fortaſſis in apoſtolis et excellentibus locū habet. ſedquid de me qui longe diſto. Attēdeꝙ vniuerſaliter ait. ego dixi dij eſtis et filij excelſi om̄es vt nullū abiſta deitate excipiendus oſtenderethec anſꝫhel. Et ponit exemplū Scoti in de ligno. plumbo. et ferro ī ignem poſitis quoꝝ vnum altero magis ignitū fit cū ignis totum penetrauerit. Sicut em̄ ibi nullū fit ignis ſed quodlibet fit ignitū et vnūplus alio ignoſcit̉. ſi in patria vnuſquiſqꝫ deificatꝰ erit ex dei vnioneAttamen vnꝰ alio beatior nulluſqꝫvere d̓r deꝰ ꝑ eſſentia ſꝫ ꝑticipacōevt ſic cuiqꝫ ꝓ modulo ſue vnionisꝓpinquioris ad deū deitatis nomēet honor cuiqꝫ impendatur ¶ EXiiij. extrinſecū gaudium habebit̉reſpectu xp̄i humanitatis Pro cuiꝰintellectu notandū ſꝫm mgr̄m ioh.de tamba. tract. de delicijs ſenſibilibus ꝑadiſi ꝙ beati duplex gaudiuꝫhabebūt. Vnū eſſentiale qd̓ habebūt de creatore viſo et amāto. alid̓accidentale de creatura cognita etamata. Sed cū in homine ſit corpꝰet anima quoꝝ vtrūqꝫ beatificabiʳ

eſſentialiter ⁊ accn̄taliter. Idcircoeſſentiale gaudiū adhuc eſt duplexſꝫm ꝙ in xp̄o duo reꝑiūtur. vnū eſtanime et erit viſio et fruicō diuine eſſentie in ſe et ꝑ ſe. de quibꝰ dicet̉ in tercō principali. Et qꝛ deusin ſe nō p̄t cognoſci a corporeis ſenſibꝰ. Idcirco vt iſti ſenſus beatificent̉ deo. Eſt aliud gaudiū eſſentiale corꝑis qd̓ habebimꝰ de xp̄i hūanitate ꝑcepta. qꝛ ibi eſt terminus ⁊finis et ſummū a ſenſibus humanisdeſiderabiliſſimū. hec diſtinctio nōtat̉ Iohī. xvij. vbi xp̄s ait deſcribēdo beatitudine di. hec eſt vita eterna id ē beatitudo eſſentialis vt cognoſcāt te ſolum deū verū. ecce p̄miū eſſentiale anime et quē miſiſtiieſum xp̄m. ecce p̄miū eſſentiale corꝑis f ¶ Vn̄ in xp̄i hūanitate ſolaom̄s ſenſus nr̄i quietabūt̉ vt optare neq̄ant gaudia maiora triplici deca. Primo qꝛ xp̄i humanitas erit ꝑfectiſſime decorata p̄mijs. q̄ in alijsdicunt̉ tres aureole. iiij. dotibuscorꝑis. et decoratīōe ſumma oīm ſēſuuꝫ ſuoꝝ que omnia in criſto videbimus et noſtris fruemur ſenſibusSecūdo quia noſtra anima in aīmaxp̄i videbit ſummas ꝑfectiōes in eſſencia eiꝰ in virtutibus varijs. inactibꝰ trium dotum aīe. in his etiāque in nobis dicunt̉ aureole ⁊ ſimilibus. Et ſic ſumme gaudebit de hiſanima noſtra. Terco quia in xp̄i humanitatē ꝑ accidens videbimꝰ deūvt expoſitum ē ſupra. Et tāto plusꝙ in alijs rebus quāto deus magiſeſt vnitus humanitati xp̄i ꝙͣ alijsrebus ſit vnitus erit igit̉ xp̄i hūanitas iocundiſſimū obiectum. v. nōſtroꝝ ſenſuum ſꝫm illd̓ iob. xix. Credo ꝙ redemptor meꝰ viuit ⁊cͣEt in