PreceptumCapitulumNonum

Decimumf ¶ Dubitat̉ hic primo vtꝝ aliquis de fructibꝰ debeatur infantibus poſt baptiſmū mortuīs. Rn̄. alber. vbi prius ꝙ non proprie. fructus em̄ proprie dentur laboranti.Eſt aūt infantiuꝫ fructus munerispotius ꝙ vſus vel laboris. Sicutſi ager ꝓfert aliqua q̄ ſponte naſcūtur ex beneficō ſolis tm̄. Sol em̄ iuſticie ꝓ ꝑuulis laborauit quibus vtſupratactū eſt eorum innocencia ⁊integritaſ aliqd̓ gaudium in patriadabit G Dubitat̉ ſcd̓o vtrumbinubes id ē que ſecundario nupſerunt debeat̉ fructus ſexagaſimuspoſtꝙͣ ꝯtinent altero ꝯiuguꝫ mortuo. Rn̄. ꝙ non ꝓprie ſꝫm al. et pe.pa. vbi priꝰ. qꝛ ꝯtinencia vidualisa ſecundis nupcijs ebſtinet. H GDubitat̉. iij. vtrū iſti qui nunꝙͣ inmatrimonio fuerūt nec virginitatēſeruauerūt an fauctum aliquē habeat. Rn̄. ꝙ ſic vnd̓ pe. pa. diſ. xxxixſicut ad aureolā non ſufficit votuꝫſeu ꝓpoſitum ſine effectu ſic nec adfructum. vnde ſi quis in ꝯtinens īmorte peniteat cū ꝓpoſito ꝯtinendi. auream quidē habet ſed nō fructum. qui vero corruptus peccatopenitens vixit ſanus. cū ꝓpoſito cōtinendi ſolum matrimonialiter. fructum habebit triceſimū. ſed cum ꝓpoſito ꝯtinendi ſimpliciter habebit fructum ſexageſimū. centeſimuꝫautē habere nō poteſt. ſicut nec aureolam. qꝛ corde et corꝑe corruptꝰeſt. Ad idem ē tho. eadem diſ. dic.fructus nō omnibus queniunt ſaluandis. ſicut patet de hijs qui in fine penitent. et īcōtinenter vixerūtEis em̄ non fructus ſed eſſenciale p̄mium debet̉. nec cuilibet vidue. ſꝫei ſolum que ꝓponit ſeruare vidui-

tatem. et que ſeruat ſexageſimꝰ debetur fructus I¶ Notat tamētho. vbi prius ꝙ fructus tripliciter accipitur. Vno modo vt dictūeſt hactenus. Secundo modo fructus ſpūalis ſumitur ad modum etſimilitudinē corꝑalis fructus. Inquantū corꝑalis fructus eſt qd̓damꝯmodum. qd̓ ex labore agricultureexpectatur. et ſic fructꝰ d̓r illud p̄mium qd̓ homo ꝯſequitur ex labore quo in hac vita laborat Et ſicomne p̄mium qd̓ in futuro habebitur ex nr̄is laboribus fructus diciEt ſic accipit̉ ro. vj. habetis fructum veſtrum in ſanctificacōem finem vero vitam eternamTercō ſumitur fructus ſpūaliter ꝓeo ꝙ reficit tm̄ ꝙuis nō ſit vltimꝰfinis. Et ſic virtutes fructꝰ dicunʳinquantū mentem ſincera delectacione reficiunt. vt ambro. di. et ſic accipitur galla. v. fructꝰ autem ſpūsſunt caritas. gaudiū. ⁊cͣ vbi ponunʳduodecim. quos ponit ibidem dicitꝙ fructus ſpūs ſunt qui in hac vita in anima ꝯſurgūt ex ſeminacōegratie. et ponit apoſ. primo ꝑficientes in anima interiꝰ quīqꝫ. Scd̓o ſeptem perficientes in anima exteriꝰPrimo em̄ interiꝰ ꝑficitur anima incorde per amore qꝛ primū principiūmotiuum virium interioꝝ eſt inclinacio ad bonum q̄ dicitᵐ amor ſiuecaritas. Secūdo ꝑficit̉ ꝑ gaudiumamor qꝛ vſtimus terminꝰ quo ꝑficimur interius eſt gaudium. qd̓ ꝓcedit ex p̄ſencia rei ꝑ caritateꝫ amatequi ei habet caritatē. hēt qd̓ amatet ſic ꝯſurgit gaudiū. Tercō ꝑficiʳpace. tunc em̄ amans pacem habetqn̄ rem amatam ſufficiēter poſſidetet res amata ſufficieus eſt amanti