DecimumPreceptumCapitulumNonum

tenſioni meriti que eſt ex genere actus reſpondet intēſio aureole. vn̄pōt eſſe ꝙ aliquis minus in martirio meret̉ quantū ad eſſentiale p̄mium qui habebit ꝓ martirio maiorem aure olamCapitulumNonumVnc dicendū eſt qui ſūtfructꝰ debiti beatis quibuſdā vel om̄ibus d̓ quonotat tho. in. iiij. di. xlixQd̓ fructus de quo loquit̉ criſtusMat. xiij. et luc. viij. qua diuidit intriceſimū. ſexageſimū. et centeſimūeſt quoddā premiū qd̓ debet̉ homīex hoc ꝙ de carnali vita in ſpūaleꝫtranſit et reſpondet illi virtuti fructus p̄cipue qui hoīeꝫ p̄cipue a ſubiectione carnis liberat. hoc autē facit ꝯtinētia ſola. qꝛ ꝑ eam repri mūtur delectacones q̄ maxime guſtumſpūalis dulcedinis impediūt ꝙ fructus ſuo nomīe importat. Nā ꝑ delectacōes venereas aīa p̄cipue corpori ſubdit̉ adeo vt in actu carnali ſꝫm Iero. nec ſpūs ꝓphecie corda ꝓphetaꝝ tangit. nec in illa delectacōe eſt poſſibile aliquid intelligere. vt phūs di. vij. ethi. Et id̓oꝯtinentie magis correſpondet fructus ꝙ alteri virtuti. ¶ B Huiꝰaūt fructus ſimilitudo ſic accipiturfructus em̄ ex ſemine ꝯſurgit. fructus aūt ſꝫm hoc pōt ꝓdire ex ſemine qꝛ vis ſementia eſt efficax ad cōuertendū humores terre in ſua naturam. et quanto hec virtus eſt efficacior et terra ad hoc paratior tāto fructus ſequit̉ vberior Spūaleaūt ſemen qd̓ in nobis ſeminat̉ eſtverbū dei. vn̄ quāto aliquis magīs

in ſpūalitate cōuertit̉ a carne recedens tanto in eo eſt maior fructus.verbi dei. ſꝫm hoc igit̉ fructus differt ab aureola. qꝛ aureola ꝯſiſtitin gaudio qd̓ habet̉ de oꝑis ꝑfectione. Sed fructꝰ in gaudio qd̓ habetur de ip̄a diſpoſicōe oꝑantis ſꝫm gͣdum ſpūalitatis in que ꝓficit ex ſemine verbi dei. vn̄ ſicut aureola nōdebet̉ cuilibet victorie. ſꝫ excellēti⁊ cū hoc in materia excellenti. Itafructus ſuo mō qui importat delectacōem debita ꝓ ꝯtinentia a vehementi delectacōe. ideo dabit̉ illi virtuti non que ſpreuit minoresdelectacōes ſicut guſtus puta abſtinentie. ſꝫ dabitur illi qui ſpreuitmaiores ſcꝫ venereas ſicut ꝯtinentie et caſtitati. Alber. li. d̓ quatuorcoequeuis di. Qd̓ ſicut videmus inofficijs agriculature ꝙ omē qd̓ fructuꝫ fert terra eſt. ſed tn̄ cultor guſtat et ꝑcipit ip̄m fructū. Sic etiaꝫterra corꝑis noſtri vel anime fertfructū. ſꝫ anima guſtat ip̄m ſeu ſpiritū. eſt fructus ꝓprie qui generaʳex grāno cadenti ī terram ad quodviuificandū et fouendū et nutriendum habꝫ terra virtute ſicut dictūs ei a principio germinet terra herbam virente et facientem ſemen iuxta genus ſuū. Continentia aūt eſtſꝫm delectacōes carnis ꝯtinendo illud ad quod poteſtate acceꝑat. primus homo et etiā accn̄s ꝯtinentieqd̓ eſt virginitas naſcit̉ nobiſcū inagro coꝑis noſtri vt faciliꝰ excolaʳvn̄ qꝛ fortitudo que eſt circa cultūextrinſecū vel reſiſtentia paſſionuꝫet parcimonia circa victū. et iuſticia circa extrinſecos actus. q̄ omīaminorem laborem exigūt nō eſt fructus de quo nunc loquim̉. ſed circa