Preceptū.Nonumoſis. Illd̓ primo pꝫ ꝑ ea q̄ tacta ſūtī primo mēbro prīcipali. ſcd̓o ptꝫ exeo qꝛ voluntas valde faciliter curuat̉ ad peccandū. ⁊ rōis iudiciū cecat̉ ꝑ delectabilia. vn̄ phus. ij. eth.ca. vlt. Inter regulas ꝓ virtutibꝰacquirendis ⁊ vicijs vitādis ponitiiij. regulas. Prima ē vt magis fugiat illd̓ viciū qd̓ quis plꝰ virtuticerte qriat̉ vt tꝑantie plus qͣriat̉intꝑantia ꝙ inſenſibilitas ⁊ plꝰ liberalitati repugͣt ſeu mīe auariciaꝙͣ ꝓdigalitas. Rō eſt qꝛ tale viciūplus inficit virtutē. Exēplū ē d̓ volēte ſanari qui plꝰ nociuū magiſ hꝫvitare. Scd̓a ē vt quis ꝯſideret adqd̓ malū plus ſit inclinatꝰ a naturali ꝯſuetudīe ⁊ ꝙͣ illd̓ plꝰ conet̉. Rōē qꝛ ad quod ꝯplexio inclīat vel cōſuetudo faciliꝰ trahit ad trāſgreſſionē medij virtutis. ad qd̓ aūt qͥs ſitplus inclinatꝰ patere p̄t ex delectacōe vel triſticia qua qͥs circa viciuꝫcertū hꝫ. jſta ſcd̓a via efficaciſſimaē ꝙͣ viciū. ſꝫ via ſtoicorum vt tuliꝰnarrat fuit minus efficax qua docebat lente a vicijs ceſſare debere qd̓ꝓprie ē tepidoꝝ. oꝑtꝫ em̄ ſꝫm theologos ſimul omīa mortalia vicia dimittere. ſꝫ nō oꝑtꝫ oīa ꝑfectōis oꝑaſtatim oꝑari. exēplū de volētibꝰ beſtias aliqua docere oꝑtꝫ ꝙ cū magno conatu oꝑent̉ 9 naturalē inclinacōeꝫ. vt qui vult cane docere anibulare duobꝰ pedibꝰ. Tercia regūla ē inter oīa maxīe delectacō ⁊ d̓lectabile qd̓cūqꝫ cauendū. rō ē qꝛ naturaliter ad d̓lectabilia inclinam̉.⁊ talia appetitui ꝓpoſita ſtatī placēt ⁊ ſic ꝯcupīa ſi pn̄tant̉ mala ſtatim mouet̉ volūtas curuat̉ ⁊ racocecat̉. ſicut etiā exēpli gr̄a ꝑ exteriora munera iudicia iuſtoꝝ ꝑuertutur. ita etiā ꝑ delectacōem q̄ hꝫ ſpe
ciē interioris muneris ſimiliter fieri p̄t faciliter. ⁊ dr̄t illa regula a ſecūda. qꝛ ſcd̓a ſumit̉ penes id qd̓ eſtꝓpriū vnicuiqꝫ. ſꝫ iſta tercia penesid qd̓ oībꝰ quenit. Quarta regulaē vt qͥs ꝯſideret ſuꝑabūdantiā ⁊ defectū q̄ opponūt̉ virtuti ⁊ ꝑpēdatqualia ſint ⁊ ꝙ mala ſint pcta ⁊ ſicfaciliꝰ mediū virtutis diligit ⁊ mediū inueniet virtutis P ¶ Tercōꝙ fugiēda ſint delectabilia md̓i docet locꝰ ī quo ſumꝰ vallis miſerie ⁊lacrimaꝝ. Nō em̄ ſꝫm aug. deꝰ eiecit hoīeꝫ d̓ ꝑadiſo vt hic ꝑadiſū habeat. ſꝫ vt laboremꝰ ⁊ ī ſudore vultꝰ cū ada veſcam̉ pane vel cū euaerūnas paciamur vt hic mereamureternū gaudium. hic em̄ mixta ſuntmeror ⁊ gaudiū in celo ſolū eſt gaudiu. ſed ī inferno tm̄ pena. Quartoidē docet tꝑs. Nā ſꝫm barn̄. vniuerſū tꝑs ē pnīe ⁊ vigilia q̄dam ſolēnitatis magͣ ſabbatī ī celo vigilia aūtexigit ieiuniū ⁊ tribulacōeꝫ. Quītoidē docet exēplū xp̄i qͦ ꝑ oīa elegitſꝫm Bern̄. penoſa oꝑa ⁊ virtuoſa.vtꝫ ī eiꝰ pauꝑtate multiplici ꝙͣ habuit naſcēdo. querſando. moriēdoEgo inqͥt psͣ. mēdicus ſum ⁊ pauꝑqd̓ ſꝫm glo. ibi ad lr̄am d̓ xp̄i ꝑſonadixit. hoc inqͥt glo. xp̄s dicit de ſe inꝑſona ſerui. Sexto idē docet exēplaſanctoꝝ veteris ⁊ noui teſtamentimultiplicia heb. xj. Circuierūt ī melotis ī pellibꝰ caprinis egentes anguſtiati afflicti quibꝰ dignꝰ n̄ eratmūdus. Septīo docēt idē nocum̄taq̄ hoībꝰ ex voluptatibꝰ ꝓueneruntvtꝫ ī eua circa eſū ꝓhibitū. de ſalomone q̄ inf̄amis mortuꝰ ē. de dauid⁊ ſampſone ⁊ d̓ multis alijs. Octauo idē docēt penurie ꝯfratrū xp̄ianoꝝ. Quot em̄ ſūt vidue tribulatepauꝑes egētes deuoti tēptati labo