Druckschrift 
Praeceptorium divinae legis, sive Expositio decalogi
Einzelbild herunterladen
 

Preceptū.

Nonum.ꝯſenſus vocat̉ īterp̄tatiuꝰ alter exp̄ſſus ſeu verꝰ ī delectacōeꝫ. Terciꝰin opꝰ nephariū ſi poſſꝫ declaratbona. vbi priꝰ ſic ſumit̉ ab aug.origi. li. xij. de tri. Et a magi. di. p̄fata. vn̄ ꝓgreſſus tēptacōis d̓lectacōis di. bonauē. talis ē. prīo delectabile offert̉ ſiue ꝑcipit̉ Scd̓o vero delectacō aduertit̉. tercō ī id adqd̓ trahit d̓lectacō ꝯſentit vel diſſētit delectabile ꝑciꝑe ē ſenſualitatisdelectacōeꝫ aduertere. ē īferioriſꝑtis rōis īterioreſ motꝰ affectꝰhꝫ dijudicare ognoſcere.eſt potētie ſenſitie. diffinire aūt an āplectēdū an reſpuēdū ē ſuꝑioris ꝑtis rōis ī qua reſidet autoritaſiudiciarie ptātis ꝯtīgit aut d̓lectari ad app̄hēſiōeꝫ d̓lectabiliſ ante aduerſiōeꝫ d̓lectacōis. ē ſenſualitatis. abſqꝫ dubio ē veniale pctm̄ꝯtigit iteꝝ d̓lectari pꝰ app̄hēſiōeꝫdelectabilis et pꝰ d̓lectacōīs ꝑcepcionē an̄ plenū ꝯſenſuꝫ deliberacōꝫet ē īferioris ꝑtis rōis et ē aliqn̄mortale aliqn̄ veniale tūc d̓r om̄ēdere ſola mulier Cōtīgit iteꝝ tercodelectari pꝰ app̄hēſiōeꝫ d̓lectabilis aduerſiōeꝫ delectacōis pꝰ plenūꝯſenſuꝫ d̓liberacōis tūc d̓r omēdere vir. tūc ē mortale pctm̄ In hisgeneribꝰ pctōꝝ quoꝝ actꝰ ſūt īhibiciōe ꝓpter plenū ꝯſenſuꝫ d̓ordīacōeꝫ. vn̄ tēptacō īchoat̉ a ſenſualitatē planū ē veniale ꝯſumat̉ ī ſuꝑiori ꝑte rōnis planū ē eſſemortale pct̄m̄. vero ſola mulieromedit p̄t eſſe mortale vel venialeſꝫ difficile ē diſcernere qn̄ ſit mortale vel veniale. p̄t tn̄ dīſcerniqꝛ ꝑcipit̉ d̓lectacio aūt ſtatiꝫ repellit̉ aut retinet̉. ſi ſtatī repellit̉tūc leue ē pctm̄. ſi vero retinet̉ hocp̄t tripliciter. vel qꝛ placꝫ ip̄a d̓le

Capitulumctacio oꝑis ꝯſumacō ita adeſtvolūtas faciēdi ī cogitaciōe etiā īoꝑe ſi facultas adeſſꝫ tūc ē ibi plenꝰ ꝯſenſꝰ pctm̄ mortale ſimiliterꝯcurrēti viri mulieris comeſtiōevel qꝛ placꝫ d̓lectacō ſꝫ tn̄ diſplicetpctī gſamacō. tūc ē ꝯſenſus ſemiplenꝰ d̓r māducare mulier nihilominꝰ tn̄ peccat mortaliter. ī iſtaꝫdelectacōꝫ ꝯſentit. vel qꝛ vtꝝqꝫ diplicꝫ ſcꝫ ip̄a īterior d̓lectacio oꝑiſcōſumacio. tūc aut aduertit ꝑiculūaūt aduertit ſi aduertit ꝑiculūdelectacōis uec repellit ea peccat ſꝫ mortaliter guiꝰ tn̄ peccat ꝙͣ ſi ſtatim mulier repuliſſꝫ. ſi aūt aduertitꝑiculū delectacōeꝫ iſtā repellitſꝫ mēte ī talibꝰ cogitacōibꝰ reuoluiſinit tūc dicūt mag. peccat mortaliter qꝛ ꝙͣuis etiā ibi ſitᵈ ꝯſenſꝰverꝰ. ē tn̄ ibi ꝯſenſꝰ īterp̄tatiuꝰ et9medit ſola mulier nihilominꝰ tn̄illd̓ pctm̄ īputat̉ viro qꝛ ea ꝯpeſcere debuiſſꝫ teneret̉ tn̄ opeſcuit tn̄ qd̓ nūc vltīo dictū ē ēvſquequaqꝫ certū. negāt aliq̄ eſſemortale ī negligētia reprimēdi vbiē diſplicētia ꝙͣuis qͥs ꝑiculū aduertat. ſꝫ tn̄ ſecurior via tenēda ē. quicqͥd ſit rei veritas. et ſi alicui ꝯtīgat ſanu ē ꝯſiliū de ip̄o vt mortali peniteat. In dubijs ſecuriorvia eligēda ē nota n̄de quacūqꝫ d̓lectacōe loquin̉ vtpote de ip̄aqua qͣs delectat̉ cogitado pulcritudīe mulieris ſꝫ de iſta ꝯſurgitex d̓lectacōe illiꝰ oꝑis nefarij Hecbonauē. Sanctus. tho. q. ver. vbipriꝰ etiā ſic di. ſimpliciter ꝯcedimꝰꝯſenſuꝫ ī d̓lectaciōꝫ fornicacōis velalteriꝰ pcti mortaliſ pctm̄ mortale ex etiā ſeq̄t̉ quicqͥd agitex cōſenſu talis d̓lectacōis ad vthmōi d̓lectaciōꝫ nutriat vel teneat