PreceptumCapitulum.Uercium
ratur tociens peccatum multīplicatur. Exquo patꝫ ꝙ ille qui ꝑcipit ſeignoraſſe in cōfeſſiōe debet dicerediuturnitatē tꝑis ꝑ qd̓ ignorantiaſtetit. k ¶ Dubitatur tercō quōquis poſſit delere ignorantiam perpnīam cū ignoret ſe ignorare. Rn̄.ꝙ poſtꝙͣ quis fecit diligēciā diſcūciendo cōſcīam ſuā modis ſupra tactis p̄ce. iij. c. de cōtriciōe. debꝫ etiāin generali dolere de lgnoratīs ſi aliqua haberet peccata ignorātie qꝛpsͣ. di. Delicta quis intelligit ab occultis meis ⁊cͣ et tūc ignorāciā quātum eſt peccatū ꝑ pnīam quo ad reatum delet̉ manet tn̄ ignorātia actuqꝛ qn̄ deſinit eſſe voluntas deſiniteſſe peccatū. nō tn̄ deſinit eſſe ſimpliciter de hoc habes iij. p̄ce. c. de contriciōe. L¶ Dubitat̉ quibꝰ modis quis poſſit ignorantie viciū exire. Rn̄. ſꝫm Criſ. ſuꝑ mat. omē. xxxixꝑ quatuor. Qui em̄ poſſe ſuū facerꝫad ſciendū differenciā virtutū ⁊ vicioꝝ hic primo deū ꝓ iſto oraret.vnde Iacō. j. Si quis indiget ſapīapoſtulet a deo qui dat om̄ibus affluenter et nō imꝓperat et dabitur eiSecūdo libens legeret vel audiretverba diuina de neceſſarijs docētiaideo. ij. thi. ij. Intellige id ē intuslege que dico. dabit em̄ tibi dominꝰin omibus intellectū. tercio que ſciteſſe bona faceret et mala dimitterꝫmortalia. qꝛ ſꝫm grego. Non eſt dignus dandis qui nō eſt gratus de datis ſꝫm illud psͣ. Iniciū ſapīe timordn̄i. Et ſi mortaliter peccaret ſtatiꝫdeberet penitere. qd̓ quartū p̄t eſſerequiſitum. vn̄ ſꝫm eundē greg. peccatū qd̓ ꝑ penitentiā nō delet̉ moxin aliud ſuo pōdere trahit. peccatūem̄ cecat et obduraciōem meretur.
vnde psͣ. Intellectū tibi dabo et inſtruam te in via hac qua gradieristem ſeruus tuus ſum ego da mihiintellectum vt diſcam mandata tuaQuarto in dubijs bonoꝝ et malorūſibi nō cōfideret. ſed dei ſacerdotesprudētes et timoratos quereret exemplo xp̄i Lu. ij. qui etiā ſedēs ī medio doctoꝝ primo interrogabat etpauli qui ānaniam acceſſit et cornelij petꝝ d̓ hac materia habes ſuprap̄. iij. c. viij. f. G. M ¶ Dubitat̉quarto cum negligētia ſit cauſa ignorantia qn̄ negligentia ſit peccatūmortale et qn̄ nō. Rn̄. ſꝫm tho. ij. ij.q. liiij. ar. iij. negligentia ꝓuenit exquadā remiſſiōe volūtatis ꝑ quā cōtingit ꝙ rō nō ſollicitat̉ vt ꝑficiatea que deberet vel eo mō qūo deberet. pōt aūt dupliciter cōtingere ꝙnegligentia ſit pctm̄ mortale. vnoºex ꝑte eius qd̓ p̄termittit̉ ꝑ negligenciā qd̓ quidē ſi ſit de neceſſitateſalutis ſiue ſit actus ſiue circūſtantia eſt pctm̄ mortale. alio mō ex ꝑtecauſe ſi em̄ volūtas intm̄ ſit remiſſacirca ea que ſunt dei. vt totaliter acaritati dei deficiat. talis negligentia eſt pctm̄ mortale et hoc p̄cipuecōtingit qn̄ negligentia ſequit̉ excōtemptū vn̄ ꝓuer. xix. qui negligitvitam ſuā mortificabit̉ alioquin ſinegligentia cōſiſtat in p̄termiſſionealicuiꝰ actus vel circūſtantie quinō ſit de neceſſitate ſalutis nec hocfiat ex cōtemptu ſed ex aliquo aliodefectu feruoriſ qui impedit̉ interdū ꝑ aliqd̓ veniale pct̄m̄ tūc negligentia nō eſt pctm̄ mortale ſꝫ veniāle hec tho. ¶ N Qua mala ſit negligentia et tēpiditas etiā q̄ ē veniale pctm̄ on̄dīt Bern̄. in ſermo. de