PreceptumSeptimū
Capitulum.
roma:ī tempeſtas nauium maximequaſſauit. nauta aūt eius nauiculain naui pendentē regere volens tn̄nauicula fune fracto in mare ferebatur die iij. venit epiſcopꝰ cū quaſſata naui inſulam hoſticam vbi celebrauit ꝓ nautaqꝫ putauit ſubmerſum. reꝑataqꝫ naui tādem venit adromanum portum. vbi nautam anibulantem videns queſiuit quō euaſiſſet reſpondit illi. Cum nauicularepleta eſſet aqua ibi manſi. qua euerſa carine ſuꝑſedi ꝓut potuit. cūqꝫ poſt dies. v. fame et labore funditus deficerem. vidi quandam mihi panem ꝑrigentē cōfortatus vidinauem tranſeuntem que me hūc aduexit. Quo intellixit epiſcopꝰ eadēdiem fuiſſe ſue celebraciōīs G 6Quo ad tercium principale an ſuffragīa fac̓ta ꝑ peccatores valeantdefunctis. Notandū primo ſꝫm tho.vbi prius ꝙ tria ſunt que faciuntoꝑa viuoꝝ velut cane quedam adanimas defunctoꝝ ꝑuenire. Primūeſt caritas vnio. Secundū eſt facietis ſeu ſatiſ facientis vnio. Terciuꝫeſt obſecratis oracio. De prio patꝫqꝛ caritas que eſt vinculum vniensmembra eccleſie nō ſolum ſe ad viuos extendit. ſed etiam ad defūctosqui ī caritate deceſſerūt. qꝛ caritaseſt vita quē ꝑ mortem corꝑis nō finitur ſꝫm illud. j. corin. xiij. Caritasnunꝙͣ excidit. Idcirco etiam amicicia ⁊ ſocietas diuina inter bonos incaritate firmata et fundata ꝑ mortem non deſinit ſed manet inter viuos et mortuos in domino et ſimiliter inter mortuos in domino interſe hec caritatis vnio facit aliquoºomīa cōmunia inter habentes eiꝰ ſocietatem. ita vt in patria quilibet
gaudeat de bonis alterius ſinguliset in via quilibet deuotus gaudetde ſingulis vere bonis proximi ⁊ īpurgatorio quelibet aīa de bonisalterius de quibus ponit̉ articulꝰſanctorū cōmunionem. immo plꝰ habens de caritate de bonis certis alteri factis amplius gaudet et gratulatur ſꝫm interiore cōſolacionemet delectaciōem ꝙͣ gaudeat aīꝰ quiminorem habet caritatem et cui illud certum bonum ineſt. De ſecn̄dovidelicet de ſatiſ facientis intencione patet. qꝛ mortui ī memorijs hominū viuūt vnde ſicut viuus vnusꝓ alio ī ſocietate ciuili ſatiſ facerepōt. vt patet in debitoribus ſic inſociētate caritatis apud deū vnusꝑ intenciōem alteri pōt dare bonaſua ſatiſ factoria. inꝙͣtuꝫ talia ſiueſit viuus ſiue defunctus. De terciovidelicet obſecrantis affectiōe ſeuoraciōe. patet qꝛ ꝑ viam oracionis/aliquis alteri interdum impetratprima graciā licet nō mereat̉ peccatores deus etiam qn̄qꝫ audit. qn̄ ſcꝫpetūt aliquid deo acceptum. qꝛ deꝰnon ſolum iuſtis ſed etiam peccatoribus bona ſua ꝓuidit vt ptꝫ Mat.v Non ex eoꝝ meritis ſed ex ſua clementia. Ideo ſuꝑ illo Ioh. ix. deuſpeccatores nō exaudit. dicit glo. ꝙcecus loquit̉ vt nō iniunctus id ēvt adhuc nō plene videns Ad ꝓpoſitum ergo dicendū ꝙ ſuffragia ſiue fiant ꝑ peccatores etiam ſeculares ſiue ꝑ iuſtos valere poſſunt defunctis et ſi nō ꝑ caritatis vnioneꝫtn̄ ꝑ impetracionē licet ꝑ iuſtos facta plus valeant hanc viam tho. exp̄ſſe tenere videt̉ ſuꝑ ij. di. xl. q. iiijvbi oppoſitam opinionem recitansp̄ſentem ſic approbat. quia inquit.