CapitulūPreceptumSeptimū

Quartum

dicit̉ inuito dn̄o. qꝛ ſi credebat dominū ꝑmiſſuꝝ et ſubeſt cauſa quare debebat credere de hoc tenetur.Et dn̄s inuitus etiam ſi videat remaufer. ī ꝙͣuis nō cōtradicat ſi auteꝫputat facere inuito domino. et tamdn̄s vult furtum quidē facit. ꝙͣtuꝫad intentiōem. et mortaliter peccatſed nō tenetur ad reſtituciōem. necdominꝰ pōt petere obſtante ſibi ſuavoluntatē. d̓r lucrifaciēdi gratia qꝛqꝛ ſi quis aliena ancillam vel meretricem rapuerit vel relauerit nō calucrifaciendi. ſed cauſa libidinis exercende nō cōmittit furtum. licet alias grauiter peccet. Dicit̉. ip̄iꝰ reivel vſus eius poſſeſſioni ſue. qꝛ nonſolum ꝯmittit furtum. qui rei dominium vult lucrifacere ſic furtiue ſꝫetiam qui vſum vel poſſeſſionē rei.addit Tho. ij. ij. q. lxvj. ꝙ ſicut furtum cōmittitur in occulta acceptione rei aliene. Ita et in occulta detēciōe iniuſta B ¶ Eſt aūt tā fuitum ꝙ rapina. vt docet Thom. vbiprius pctm̄ mortale. qꝛ contra diuinum p̄ceptum. vt patuit ſupra ⁊ cōtra iuſticia qua vnicuiqꝫ reddendūeſt qd̓ ſuum eſt. Et cōtra caritatemde di igendo proximū qꝛ rapina etfurto humana ſocietas periret. ⁊ tafurtum ꝙ rapina aggrauat̉. ex circumſtantijs loci tꝑis et ꝑſone et ſimilibus vt ſi rem ſacram in loco ſacro aufert tunc eſt ſacrilegium autalia ſpeciēs. aut ſi debito tꝑe oracion aufert alienam rem. ſi etiā ꝑſona damnificata pauꝑ fuerit ī ſe velin ſuo ſtatu aut in ſuis heredibꝰ exhoc graue damnū paciat̉ C ¶ Sꝫquereres eſt ne peccatuꝫ mortale ſiquis alteri furetur acum vel pennāad ſcribendū vel talem parua rem.

Rn̄. ſꝫm Tho. vbi prius ꝙ in talibꝰrebus minimis hō cui aufert̉ res n̄reputat ſibi danū inferri et ille quiaccipit p̄t p̄ſummere hoc nō eſſe cōtra eius voluntatem cuius res eſt.et ſi eſſet p̄ſens ip̄e nō diſſentiret gͦſi quis hmoi res furtie id ē alio neſciēte accipi pōt excuſari pōt a peccato mortali. ſi aut habeat animumfurandi et alteri inferendi damnuꝫpōt in talibꝰ minimis eſſe peccatuꝫmortale ſicut et in ſola volūtate furandi eſt mortale. Vbi etiā extrinſecus nullū nocumentū infertur¶ Ex quibus patꝫ ꝙ multis modiscōtra ſeptimū mandatū peccant homines. Primo qn̄ quis rem alienaminiuſte aufert alteri. ignorate illocuiꝰ eſt. et eo inuito. ſic ꝙ ſi hoc cōgnoſceret ſibi diſpliceret. et nō ſolūcōtra hoc ſeptimū p̄ceptū peccat. ſꝫetiam tenet̉ reſtituere iniuſte ablatuꝫ E ¶ Scd̓o ſequitur ſꝫm Tho.ꝙ qui rem ſua apud aliū iniuſte detentā occulte reciꝑet. peccaret quidē furtim auferēdo. nō qꝛ grauat illum qui detinet. nec tenet̉ ad reſtituendū aliquid. vel ad recōpenſandū ſed peccat ꝯtra ꝙmune iuſtitiadū ip̄e vſurpat rei ſue iudiciū iurisordine p̄termiſſo. Et iō tenet̉ deoſatiſ facere. et dare opera vt ſi indeortū fuit ſcādalū ꝓximoꝝ ꝙ illd̓ ſedet̉. ſed pe. aurio. qd̓li. iij. q. xxj. di.ꝙ hec opinio videt̉ hr̄e veritatemin caſu in quo ꝑſona priuata p̄t periudice ſiue ꝑ ꝑſona cōmune ſatis defacili recuꝑare rem ſuā ſed in caſuvbi talis ꝑ iudicem nō poſſet re ſuam recuꝑare bono modo. vel qꝛ iudex nō eſt pn̄s quia factum ad eiusnoticiam ꝑuenire nō poteſt. aut qꝛiudex non audet inquirere. vt ille