PreceptumGeptimūet diuitie ad hoc requiſite dicunt̉honeſtati ſtatus neceſſarie et accomode. et illa neceſſaria ſunt differetia ſꝫm differentia ſtatuū. Statꝰ eīhoneſtior plura in talibus requiritEt nota ꝙ ꝙͣto virtutes ad ſtatuꝫꝑtinentes ſunt excellentiores ⁊ oꝑaad que homo tenet̉ racione ſtatusſunt p̄ſtanciora tanto ſtatuſ videt̉honeſtior. Et ita ſtatus ep̄i cui pricipaliter incunibit regimen omniuꝫin dioceſi honeſtior eſt ꝙ ſtatꝰ plebani. qui ſolū ſubminiſtracōeꝫ quorundā habet. ideo etiaꝫ licite ep̄ūsrecipit vltra neceſſitatem ꝑſone etſtatus aliquam familiam ⁊ veſtes⁊ plures ꝙ ſtatus plebani. et ſic deplebano reſpectu altariſte. ⁊ ducisreſpctū militis. et militis reſpecturuſtici. Et ſic que ep̄o quantū eſt exꝑte iſtius ꝯdiciōis ſꝫm rectam racioneꝫ ſunt neceſſaria in diuitijs eſſent ſimplici plebano ſuꝑflua ⁊ ecouerſo. Debet tn̄ illud qd̓ impedit̉ꝓ honeſtate ſtatus ⁊ ꝑſone eſſe moderatum. qꝛ ſꝫm augꝰ. li. j. de ciuitadei. De raciōe honeſtatis eſt vſusrerum modeſtus ⁊ recte racōis mōderamine menſuratus. qꝛ augꝰ ibid̓exponit honeſte vti rebus pro vtimodeſte ſobrie tꝑanter et pie. Etiāhoneſtas vtriuſqꝫ videlicet ſtatus⁊ ꝑſone paucis ꝯtentatur. Curioſitati vero pope. ⁊ varietati vtriuſqꝫ ſtatus totum minus eſt iſta omnia deuorant. et pauꝑibus nihil relinquūt. ⁊ faciunt ꝙ multi diuerſiſmodis illicitis laborant quo ogregent diuicias quibus ſuꝑbias ⁊ voluptates ſuas nutriant et dilatentIſtis igit̉ quatuor penſatis ea teporalia que reſultant ex iſtis quadruplicibus neceſſarijs dicunt̉ ne-
ceſſaria homini ad tranſigendū cōuenienter vitam ſuam ſꝫm exigenciam ſtatus ſui. ⁊ ꝯdicionem ꝑſoneꝓprie et alioꝝ quoꝝ cura ſibi neceſſario incumbit. E. de illis neceſſarijs loquitur apoſ. j. thi. vj. dicēſHabentes alimenta et quibus tegamur his ꝯcenti ſumus. Et ſalomon ꝓuer. xxxj. di. Dn̄e diuīcias ⁊mendicitatem ne dederis mihi. ſedtm̄ victui meo tribue neceſſaria ꝓquibus ſꝫm augꝰ ad ꝓbam oramuspanem noſtrum quottidianū da nōbis hodie. H ¶ Et homo quidqͥdſuꝑ illa quattuor habet ſuꝑfluumrepetet. ⁊ impios vſus diſtribuatquia p̄ceptum. e. Et dicit pe. d̓ paldi. xv. in. iiij. ꝙ habenſ talia ſuperflua non ſolum tenetur ſubuenirepauperi extremam pauꝑtatem pacienti. ſed etiā pacienti neceſſitatein vite honeſtate. Racio eſt qꝛ quilibet debet velle ex caritate ꝓximoqd̓ ſibi vnde. ꝯtra caritatem feceret ſi ſeipindehoneſtaret eo qd̓ crudelis ē qui famaꝫ negligit. id̓o etiāꝯtra caritate ꝓximi facit ſi eis honeſtati. de ſic ſuꝑfluo nō ſubuenit.id̓o beatus nico. vicino qui ſe d̓ honeſtare voluit ꝓſtituēdo filias ſubuenit. Exēplū d̓ latrone q̄ liberauitvxorem vnius detenti de carcere ⁊ōꝙͣuis videretur maior neceſſitaſ vitādi peccatū. Et in neemīa ⁊ eſdraquaſi de mortali rep̄hendunt̉ iſrahelite. de hͦ ꝙ fratres poſſidebatin ſeruos et ancillas dantes eis victum et veſtitum. qꝛ nō tenebāt eoſſꝫm decentia ſtatus ſui cum eſſent liberi et non ſerui et de ſuꝑfluo quoeos tenebant ſeruos poterant eostenere. vt liberos vel mutuādo vtThobias fecit gabello de ſua abun