Preceptū.

Primum.Capitulum.

li. videbūt iuſti et timebūt et ſuperip̄m ridebunt et dicēt. Ecce hō quinō poſui deum adiutorē ſuū. ſed ſpērauit in multitudine diuiciaꝝ ſuaꝝdicit Aug. Audiuit aliquis pauperꝓphetam dicenteꝫ. Sperauit ī multitudine diuiciaꝝ ſuaꝝ et cōtinueattendit pannos ſuos reſpexit forte iuxta ſe diuitem ornaciꝰ indutūet ait incorde ſuo de illo dicit nunquid de me. Contra qd̓ ſubdit aug.Nolite inde exciꝑe. nolite inde ſeꝑare niſi videris et timueris et pctarideas. Nam quid tibi ꝓdeſt ſi egeas facultate et ardeas cupiditatehoc ergo attendite ne paſſim diuites rep̄hendatis et rurſum de pauꝑtate et egeſtate p̄ſumatis. Et ꝙͣuisita ſit de pauꝑibus vt dictuꝫ eſt tn̄auaritie ſuꝑfluus amor frequentiꝰet magis abundat in diuitibꝰ. qꝛ exhoc ꝙ aliquis diuītias poſſidet. allicitur animꝰ eius ad eaꝝ amorem.Sicut em̄ ex cōtinua cohabitacionemulieꝝ efficit̉ quis incōtinens eoꝙ vterqꝫ materiā ſui criminis habꝫpn̄tem. vnde in epiſto. ad paulinū.et thercaſiam dicit augꝰ. ꝙ terrena artius diligunt̉ adepta ꝙ cōcupita. Nam vbi ille iuuenis diſceſſitniſi quia magnas habebat diuitias.Aliud eſt em̄ nolle incorꝑare que d̓ſunt. aliud iam incorꝑata diuellereIlla em̄ velud extranea repudiant̉Iſta vero velud membra p̄ſcinduntur. Et Criſo. ſuꝑ Math. appoſitiodiuitiaꝝ maiorem accēdit flāmamet vehemēter cupido C Quando aūt ille due auaritie ſint peccata mortalia vel no. Notandum ſꝫmTho. ꝙ auaritia. Primo mō videlicet ꝓut opponitur iuſtitie quo adactus ſuos eſt de genere ſuo pctm̄

mortale. qꝛ actus eius ſunt iniuſtaacceptio. et retētio alieni. et ſic ꝑtinent ad rapinā et furtum que ſuntmortalia vt patebit in ſequētibus.Sed ſecūdo mō auaritia capiendoea ꝓut opponitur liberalitate proamorē inordinato diuitiaꝝ ꝓpriaꝝSic eſt aliqn̄ peccatum mortale aliqn̄ veniale. qꝛ vt dicit ſanctus tho.ij. ij. q. cxviij. ſi homo diligit diuītias ſuꝑflue et plus debito nō tn̄ plꝰꝙ deū. Sed citra deū nec vellet ꝓp̄ter diuītias aliqd̓ facere qd̓ eſſꝫ cotrarium amori dei. aūt ꝓximi. Tūctalis auaritia eſt peccatū. qꝛ īmoderatus amor et cōtra rectā rōem. ſedeſt veniale eo ꝙ nō eſt cōtrariū caritati dei aūt ꝓximi. ſi aūt amor exteriorū reꝝ ſit tam immoderatus ⁊magnus ꝙ homo plꝰ diligat diuītias vel rem aliqua vtilem ꝙ deum.vt qꝛ plus vult carere deo ꝙ talire vel qn̄ ꝓpter amorē diuitiaꝝ nōveret̉ facere ꝯtra amorē dei aūt ꝓximi. tūc talis auaritia ē pctm̄ mortale. ſicut cū amore nō neceſſarij lucri et ſine cā rōnabili violaret dieꝫdn̄icū aūt multū ſolenne diem. autꝑiurat aūt damnificat ꝓxīm et ſic d̓alijs auaritie filiabus. Et hoc vultapoſto. ro. v. vbi cum p̄miſſis repletos omni iniquitate. fornicaciōe. auaricia. et ſimilibus. ſubdit qꝛ taliaaugūt digne ſunt mortē D ¶ quoad ſcd̓m principale notandū ꝙ auaritia eſt valde deteſtabile vicium ꝓꝓpter quinqꝫ Primo qꝛ eſt capitaleviciuꝫ. ex qua filie valde nociue oriuntur ſꝫm grego. xxxj. mora. Differūt aūt mortale vicium et capitaleQuia mortale eſt qd̓libet priuanshomine vitā aīe. qd̓ ē gratia ⁊ vitaeterna Cui peccato debetur ꝓ pena