Capitulum.Preceptum.Sextum

illos caſus eſt peccatum actus coniugalis interdum petēti ſolum. interdum reddenti. et poſcenti. interdum veniale. interdum mortale. verum vt pe. de pa. ponit in iiij. ſit licitus actus. Quarto qn̄ quis petitdebitum propter vitanda fornicacionem in ſemetip̄o. Vtrū vterqꝫ coniuguꝫ teneat̉ ſub p̄cepto alteri reddere debitum. Rn̄. ſꝫm Tho. Sco. etmagi. in iiij. di. xxxij. ꝙ quilibet cōiugum tenetur ex p̄cepto alteri petenti reddere cōniugale debitū exceptis caſibꝰ rōnabilibus poſtea exprimendis. patet ꝑ verba magiſtridicentis vbi prius. Cum in omibusvir p̄ſit vxori. vt caput corꝑi eſt em̄caput mulieris. In ſoluendo tn̄ debituꝫ carnis pares ſunt. Ideo apo.vtriqꝫ p̄cipit in hac cauſa ſibiinuiceſubijci dicēs. j. corin. vij. vir vxoridebitum reddat. ſimiliter ⁊ vxor viro qꝛ mulier nō habet poteſtatemcorꝑis ſui ſed vir. ſimiliter vir nonhabet poteſtatem corꝑis ſui ſed mulier. Ex quibus patet ꝙ ī cōtractumatrimonij vir dat corpus ſuū vxori ad actum matrimonialē et econuerſo mulier viro. vnde ſicut ex diuino p̄cepto et de rigore iuſtitie tenetur homo nō auferre alienum inuito dn̄o. Ita tenet̉ ex p̄cepto ⁊ iuſticia alienum reddere petenti ergocum vnus cōiugum petit corpus alterius ad actum matrimonialem. ⁊hoc ſꝫm debitum vſum. tūc teneturreddere niſi habeat legittima excuſaciōem. Alias facit erat dei p̄ceptum nō reſtituendo alienū. et ſi aliter propter hoc incidit infornicacionem etiam nō reddenti aliquo mōimputandum eſt et intelligendū eſtillud ſiue explicite debitum petat̉

Quartumvt per verba ſiue implicite. vt ꝑ aliqua ſigna G ¶ Sūt aūt hij caſusin quibus etiam petenti nō teneturreddere. Primus qn̄ petens amiſitius petendi. vt qn̄ fornicatus eſt ethoc alteri publice cōſtiterit tūc em̄nocens ꝑdidit ius petendi. et ideoinnocens pōt eum repellere. nec tenetur reddere niſi poſtꝙͣ ip̄m nocetem ſibi recōciliauit carnaliter ſibicōmiſcēdo. Ratīo dicti eſt. qꝛ exquonō ſeruauit nocens ſiue fornicansfidem. alter nō tenetur ei ſeruare fidem. niſi vt nō omiſcatur alteri. vidicit Tho. in iiij. di. xxxv. ar. j. virproprio arbitrio pōt dimittere vxorem quo ad thoꝝ debitum videlicet negando. ꝙͣcito ſibi conſtat devxoris fornicatiōe nec tenet̉ ei reddere debitum niſi ꝑ eccleſiam cōpellatur. Quantū vero ad cohabitacionem nō pōt dimittere vxorem fornicariaꝫ niſi iudicio eccleſie. hec illeEt ecōuerſo de vxore reſpectu viride iſto loquit̉ xp̄s. math. v. Qui dimiſerit vxorē ſuam niſi propter fornicationem ⁊cͣ. Secūdus caſus eſtqn̄ nōdum acquiſiuit ius petendi debitum vt in temꝑe poſt matrimonium cōtractum. ſed nodum cōſumatum qꝛ interim poteſt intrare religionem. īmo ſꝫm ī vilh. peccāt mortaliter qui ante benedictionē nuptialem vxorē cognoſcit in locis vbicōſuetum eſt benedictionē adhiberiTercius caſus eſt ſꝫm Tho. qn̄ maritus redditur impotens ex cauſa. exmatrimonio ſecuta puta ſi prius debitum reddidit. et ex hoc factus eſtimpotens ad iam reddendū tūc mulier nō habet ius petendi. et tūc impetendo magis ſe meretricem oſtēderet ꝙ coniugem. Quartus eſt qn̄