PreceptumCapitulumTredecimum

Quintumprimo ꝙ triplicia ſunt bona Primoquedam ſpūalia que ſunt de neceſſitate ſalutis. Secūdo quedam ſpūalia que nō ſunt de neceſſitate ſalutis. Tercio quedam tꝑalia. Secūdonotandū ꝙ tria ſunt genera hoīmin quibus ſcandalum oriri pōt. Prīmo quidam ex malicia propria ſcandaliſant̉. puta cum aliqui volūt impedire bona ſpūalia primo vel ſecūdo modo dicta Et illud d̓r ſcandalūphariſeoꝝ. Alij ſcandaliſant̉ interdum ex ignorantia puta qꝛ ignorātoꝑa quedam eſſe licita que tn̄ ſuntlicita. Et tercio alij ex infirmitateſcandaliſantur nō vt primi ex malicia propria et taliū videlicet ſecūdoet tercio modo dicit̉ ſcandalū puſilloꝝ ¶ I Quando ergo querit̉que bona ſint dimittēda ne quis ſcādaliſet̉. Rn̄. Cho. prima bona quevidelicet ſunt de neceſſitate ſalutisputa que nō poſſunt p̄termitti ſinepeceato mortali. talia nullus debetdimittere. ne alius ſcandaliſet̉ etiāquicunqꝫ. Ratio eſt. qꝛ quilibet tenetur ſe diligere prius et pluſ ꝙͣ alterum. et ergo ea que ſunt de necefſitate ſalutis nō debent dimitti propter ſcandalum alterius vitandumvnde patet ꝙ qn̄ cōſilioꝝ obſeruacio et impletio operū miſericordietꝑalium vel ſpūalium eſt de neceſſitate ſalutis. tūc talia n̄ ſunt ꝓpterſcandalum alicuius dimittenda. vtpatet in his qui aliqua cōſil̓ia vouerūt. et in his quibus imminet exdebito defectibus alioꝝ ſubueniretemꝑalibus vt paſcendo eſurienteꝫvel ſpūalibus vt docendo ignorantem ſiue hmōi fiant debita propteriniūctum officium. vt patet in p̄latis ſiue propter neceſſitatem indi-

gentis. qꝛ de talibus eadem rō eſtſicut de neceſſarijs omniū. nō ſolumaūt peccatum mortale vnꝙͣ eſt faciendum propter vitandū ſcandalumcuiuſcunqꝫ. ſed etiam nec venialepeccatum eſt vnꝙͣ cōmittendum vtvidet̉ ſcādalū alteriꝰ. licet aliquisactus qui alias eſſet peccatū veniale. vt verbum ocioſum aut ſimile fieri poſſet nullum peccatū proptervtilitatem alterius. dicit etiā beatus Hiero. ꝙ dimittendū eſt ſcādalum omne qd̓ pōt pretermitti ſaluatriplici veritate ſcꝫ vite iuſtitie etdoctrine. que declarās ſanctꝰ thoin iiij. vbi sͣ. ſic di. nullo modo aliquis peccare debet vt peccatū alterius vitet. quicunqꝫ aūt veritatemrelinquit peccat. Veritas em̄ d̓ qualoquimur cōſiſtit in hoc ꝙ homo īdictis et factis ſuis rectitudini diuine ſiue diuine legis regule ſe conformet. Cui quidem homo cōformari debet et in his que ad cogniciōeꝫꝑtinent et hoc ꝑtinet ad veritateꝫdoctrine. Et in his que ad actioneꝫſpectant ſiue ea debeat aliquis perſeip̄m agere qd̓ ꝑtinet ad veritateꝫvite ſiue ea debeat ab alijs obſeruāda ꝓmulgare qd̓ ꝑtinet ad veritatēiuſtitie. que cōſiſtit in rectitudīe iudicij. nō tn̄ quicunqꝫ p̄termittit aliquid in quo ſe diuine legi cōformari pōt veritatem dimirtit. qꝛ illo remoto veritas adhuc remanere pōtSed tūc d̓r aliquis veritateꝫ dimittere. qn̄ obmittit vel facit aliquidquo obmiſſo vel facto veritas nonmanet. qd̓ ſine peccato eſſe n̄ poteſtEt ideo veritas nullo modo ꝓpterſcandalum paſſiuum alterius dimittenda eſt. Hec Tho. vnde Rai. dicitDoctor vel p̄dicator nō debꝫ falſuꝫ