Capitulum.QuintumPreceptumDecimum.

nec ei reſiſtit. ⁊ hoc propter aliquēhumanū timorem. aut propter negligentiam vel verecundiam. tūc adhūc peccat. Quia ea rōne qua quistenetur ſubleuare aſinū alterius iacentem ſub onere vt p̄cipitur deū.xxvij. Eadem rōe tenemur non patidetrimentū fame proximi. Et ideoſi poſſumus iuuare tenemur. VndeHiero Si eſſet ī nobis diligētiā nepaſſiꝫ obtractatoribꝰ crederemꝰ iāomnes detrahere timeret. Et ī epiſtola ad nepocianum. Hiero. dicit.Nemo inuito auditore libenter detrahit. ſagitta in lapide nō figitur.ſed interdum reſiliendo ꝑcutit dirigentem diſcat detractor dum te videt non libēter audire nō facile detrahere. Et dicit tho. ꝙ talis nō reſiſtens ex cauſis iam dictis peccatplerūqꝫ venialiter. qn̄qꝫ etiam fitpeccatum mortale. vt cum alicui exofficio incumbit detrahentem corrigere vt forte ſuꝑiori reſpectu inferioꝝ. vel cum ex tali detractionenatum eſt ſequi magnū periculumniſi ꝓhibeat̉ vel propter radicemſcꝫ timorem humanum qui pōt eſſepeccatū mortale. ¶ M Sunt autem rep̄henſibiles cribus de cauſisqui detrahentes audiūt. et eis nonreſiſtunt et illibēter audiūt. Primoqꝛ vident fratres ſuos a canibus difacerari et nō reſiſtunt ſaltem clamore cum poſſunt vel lapidibꝰ correctionis. qd̓ ſi nō faciūt beſtie vident̉. vnde Eccle. xiij. Que cōmunicatio fancti hominis ad canem. Secundo nō reſiſtentes. et placibiliterſe ad detrahentes habentes falſamęius miniſtrant. qui fratres comedunt. qꝛ detractoribus ſine audientu leto vultu comeſtio carniū hūa

naruꝫ in detractione inſipida foretvnde Hiero. Nemo inuito auditorelibenter narrat. Vnd̓ ꝓuer. xxv. vetus aquilo diſſipat pluuias. et facies triſtis lingua detrahentē. Tercoaudientes detractores libenter iniuſte agunt. ⁊c. legem nature. ſcripture et humana. qꝛ frequenter credunt vni teſti. Cum tn̄ in ore duoꝝvel triū ſtet omne verbū. Et qd̓ peius eſt. Cicius interdū de bono viro credit̉ vni ribaldo. ꝙͣ decem probis ad cōtrariū vbi eſt veritas mera. propter hoc bern. dicit linguadetractoris eſt vipera verociſſimaque letaliter treſ interficit vno flatu .ſ. detrahentem cui detrahitur.et ip̄m qui detractionibus delectatur. N ¶ Sꝫ dubitat̉ quo homodebeat reſiſtere omni detrahenti.Cum dicat̉ Eccle. iiij. nō cōtradicaſverbo veritatis vllo modo. qn̄qꝫaūt aliquis detrahit verbo veritatis dicendo. Rn̄. ꝙ ſi detractoremſcio falſum de alio dicere poſſum ſibi ſic reſiſtere ꝙ eum ꝑ verba argūam de falſitate. ſi aut ſcio eum verūdicere de alio tūc nō debeo eum defalſitate arguere. ſed debeo verbīscorrigere. de hoc ꝙ peccat fratri d̓trahendo vel ſaltem debeo oſtendere ꝙ mihi diſplicet detracto. ⁊ hocdebeo principaliter oſtendere ꝑ triſticiam faciei Qui em̄ detractori hilarem oſtendit faciem. facit eum putare ꝙ placeat ſibi detractio ſua ⁊ſic audacior fit ad detrahendum.Qui aūt triſtem ſibi exhibet faciemfacit eum cicius obmuteſcere propter hoc d̓r ꝓuer. xxv. Ventus aquilo diſſipat pluuias et facies triſtislinguam detrahentem. ſed contra p̄dicta faciunt quidam. Nam quādo