Capitulum.PreceptumQuintum

dimiſiſti habes adhuc quid facias.ora ꝓ illo vt petat a te veniā qꝛ ſcisei nocere ſi nō petit E ¶ Scd̓o 9tingit fratrem aliquid hr̄e 9 te vtſi habet ꝯtra te iram vel odiū Iōqꝛ tu ei iniuriam feciſti. et ei iniuſte cauſa et occaſio illiꝰ odij fuiſti.In illo caſu debes obmiſſis alijs actibꝰ tuis fratri a te leſo ꝓ iniuriaſibi illata ſatiſfacere. actu aut volūtate ⁊ ei modo ſupradicto. vt melius poteris reconciliari. vn̄ criſo.ſuꝑ illo vade prius reconciliari fratri tuo dicit in ꝑſona dei ego libenter cōtemnor. ego libenter honorismei pacior damnū libenter ego dominꝰ expecto ſeruos tm̄ modo vosin amiciciā veniatis. vade ergo vtſcias qꝛ plꝰ diligo ꝯcordiam fideliūmeoꝝ. ꝙ munera qꝛ munera hoīmnullum faciunt deo lucꝝ. Caritasvero illoꝝ dei gloriā oꝑatur ꝓpterhoc itaqꝫ omnia facta ſunt. ꝓpterhoc deus homo factꝰ eſt. et ꝓpterhoc vniuerſa negotiatꝰ eſt vt homines ad caritatiuam concordiā inbono cōgregaret. Et iteꝝ quaꝫ diuhomines fideles inter ſe aliquē diſſencōnem habuerint munꝰ eorū nōſuſcipitur oratō non exaudit̉ neqꝫdeus vult eſſe amicꝰ fideliū ꝙͣdiuinter ſe fuerint inimici. Et cōſequēter dicit. Qualis aut p̄ceſſit offēſiotalis debet ſequi recōciliaco. ſi oꝑibus offēdiſti oꝑbus recōciliare. ſicogitatū offendiſti cogitatū recōciliare. ſi verbis offendiſti verbis reconciliare. Ideo etiā xp̄s ma. v. ſtatim poſt p̄fata verba vbi docꝫ recōciliacōꝫ fraternā dicit. Eſto cōſentiens aduerſario tuo cito dū es invia cū eo. ne forte tradat te aduerſariꝰ tuus iudici et iudex tradat te

Octauum.mīſtro et in carre & mittaris Amēdico tibi. non hrÿ̓ donec reddas nouiſſimū quadrantem vbi ſꝫm augu.ꝑ aduerſarium in via intelligit̉ illecui īiuriaꝫ feciſti. Per iudicem xp̄sPer miniſtrum demo. Per carcereꝫinfernus et donec capiatur non ꝓdiſtancia tꝑis finita ſꝫ infinita penas em̄ ibi poſitus ſemꝑ reddet etnumquā ꝑſoluet. f ¶ Tercio moꝯtingit ꝙ frater tuꝰ habet aliqd̓aduerſum te vt ſcꝫ cum tu ſibi iniuriam feciſti hoc habet contra te etlicet ſciat ꝙ ſibi iniuriā feriſti ſiueneſciat nullum tamē contra te habet ꝓpter hoc iram odium vel rationem. In iſto caſu nō oportet ledētem petere veniam et ad concordiāreducere. īmo ī caſu expedit ut ſi leſus ignoraret ſibi iniuriam factā.qꝛ hoc faciendo ſibi manifeſta occaſio racoriſdaret̉ tam̄ d̓bito iuſticie oportet vt leſo ſatis fiat cui abſtuliſti honoreꝫ vel res ꝑ verba velfacta ſatiſfaciendo. vnde aug. in epiſtola ad macedonium. Si alienūqm̄ pctm̄ eſt cū reddi poſſit n̄ redditur non penitenciam ſꝫ fingitur. Sautē veraciter agit̉ non dimittit̉pctm̄ niſi reſtituatur ablatum ¶ GSunt autēm circa p̄cedencia xij dubia que mouet̉ humbertus in expoſicōe regule beati augu. et ſoluit.Dubitatur primo quem modū tenere debet qui reconciliare vult fratrem quem offendit. Rn̄. triplicemverba placet. cito et manſuetudinePrimo quidem quilibet tenet̉ ad ſatiſfactionem illi quē leſit verbo inrixando argumentū ad hoc eſt exo.xxj. vbi dicitur quod ſi aliqui rixatifuerint et ꝑcuſſerit alter alteꝝ etmortuꝰ n̄ fuerit ſꝫ in lecto iacuerit