Preceptum
QuartumCapitulum
Quintumquatuor cuiuſdaꝫ ſancti patris quidicebat̉ euticius. vrſum in campoocculte occiderūt. de quo cū florencius valde triſtaret̉ euticius flentem fratrē velit cōſolari. Cui florencius ſpero in omnipotentē deuꝫꝙ in hac vita ante oculos hoīm vidictam accipient qui innoxiū vrſuꝫocciderūt. ſtatim aūt quatuor reidiſcipuli elephantino morbo ꝑcuſſi membris putreſcentibus interierunt. Vnde omni tꝑe florencius flebat ſe homicidam ꝓclamans. Iteꝫibidem refert grego. ꝙ cum famulus cuiuſdam ſtephani p̄ſbiteri negligenter ei ſeruirꝫ clamauit p̄ſbiter veni diabole diſcalcia me famulo ſic loquens ſtatim autē demon affuit et corrigie ſumme caligaꝝ ſeſoluerūt in ſignū demoniace ſeruitutis. Exquo patet di. gre. diabolūeſſe promptiſſimū in maledictionibus ad puniendū. Simile in iiij. refert de romano filiū quinquennemnutriēte. qui mox blaſphemare cōſueuerat cum ei aliquid reſiſteret.vnde in patris ſinu peſtilentia laborans ſimile ad apparentiā demonisfaciens necatus eſt. ſic ceſarius indialo. ſuo. di. v. refert ꝙ vir quidāmotus ira cōtra vxorem ei ait. vad̓diabole mox aūt illa ꝑ auriculamdemone intrare ſenciens furiebateum quidā ſanctꝰ abbas ſuꝑ caputeius legeret euangeliū ſuꝑ. egrosmanus imponēt. illa terribiliſſimeclamabat. et cū demoni imꝑaret vtexierit. ille reſpondit nōdum vultaltiſſimus poſtea tn̄ modū quo demon intrauerat ip̄a patefecit. Iteꝫquidam iratus dixit filio ſuo. vadediabole que mox demon rapuit necvnquā cōparuit. Item puella quin
quennis cū lac cōmederet pater eiiratus ait diabolū cōmedas in ventrem tuū. mox aūt vexata eſt puella vſqꝫ ad maturā etatem. In quacū limina apoſtoloꝝ petri et pauliviſitaret liberata eſt. Sed antea demon in ea ait me egreſſo hec nūquapoſt hāc vitam ſenciet aliud purgatoriū. hec ceſarius. Sic xxj. de ciui.dei refert aug. de vidua nobili aūtdiuite habente ſeptē filios et tresfamellas eis maledicente. Om̄s aūtſtatim tremore omniū mēbroꝝ terribiliter ſunt ꝑcuſſi et ciuiū ſuoꝝ oculos ferentes in orbem diſperſi ſuntomnibꝰ ſpectaculū facti miſerū. Etſi nūquā maledicētis optatio impleret̉. tn̄ ſemꝑ ille qui maledicit ſeip̄ꝫprimo maledicit vt verificet̉ illudGen̄ xxvij. quo iſaac de iacob ait.qui tibi maledixerit ſit ille maledictus D ¶ Tercio principaliter videndū eſt d̓e remedijs ire. Sunt autem quedā remedia ꝯtra irā ꝓpriam quedā ꝯtra alienā Remedia ireꝓprie ſunt nouē. Primū eſt radiceꝫire euellere. q̄ eſt amor ſui inordinatꝰ et eſuoꝝ Qui em̄ ardēter diligitinordinate ſe amicos filios tꝑalia ⁊honores. ſtatī credit ſibi iniuriā illata eſſe. vel ſe ꝑuīpēdi vt di. ariſt.ij. rhetho. vn̄ eccle. xxviij. ſꝫm lignaſilue ſic ignis exardeſcit. et ſꝫm virtute hominis ſic iracūdia illius eritet ſꝫm ſubſtanciā ſuā exaltabit iraꝫſuā. Secūdum eſt ſilenciū. Nā natura ire eſt vt ꝓlata magis ferueat.vn̄ ꝓuer. xxvj. Qui imponit ſtultoſilenciū iras mittigat. vn̄ ſanctꝰ paxer iſaac requiſitus. Cur demoneseum tm̄ timerent. Rn̄dit exquo factus ſum monachꝰ ſtatui apud mevt iracundia extra guttur meum