PreceptumQuintum

Tercium.Capitulum

cum deliberatōe pro inſtrumēto virtutis ⁊ eius adiutorio illud tn̄ nonexpedit omnibꝰ homībꝰ indifferenter. non quideꝫ imꝑfectis ſemꝑ. ſedꝑfectis. Rato eſt quia nō omēs ꝓpter difficultatem boni vſus ire ſcirent eam regere racione et odiū etalia vicia nata eſſet ira generare.non autem ſic in homībus virtuteperfectis. Simile eſt in medicinalibus. Nam aliquā medicinalia licitaſunt ꝑito medico adhibent̉ imperito. I ¶ Omnia p̄dicta probanturautoritate exemplis ratōne. Auctoritate beati gre. v. morali. dicentisCum animꝰ per zelum mouet̉ curādum ſumo ꝑe eſt. ne hec eadeꝫ ira q̄pro inſtrumēto virtutis aſſumiturmenti dominet̉. nec quaſi dn̄a peatſed quaſi ancilla ad obſequium preparata a racionis tergo nūquā recedat. Tunc ergo robuſtius contra vicia erigitur. Cum ſubdita ratōne famulatur. nam quantūlibet ira exſcelo rectitudīs ſurgat. ſi in moderatamētē vicerit rōi ꝓtīꝰ ſꝫuire ꝯtenittanto ſe imputentiue dilatat. quanto impaciencie vicium virtutem putat. Exemplis philo. illa patent. naꝫvt dicit valeriuis lib. xj. achita magiſter pitagore et platōnis villicoſuo iratus. Sumpſiſſem inquit a teſupplicium niſi iratus eſſem. maluitem̄ impunitum relinquere quaꝫ ꝓpter iram grauius iuſto punire. SicSocrates vt dicit. Seneca li. x. deira. Cum eum ſeruus offēdiſſet quēhabebat diſculum ei dixit. Cederemte niſi iratus eſſem. Correptōneꝫ em̄ſerui in tempus diſtulit ſaniꝰ nec fuit auſus ſe ire cōmittere. Erat autēin eo ire ſignuꝫ. vocem ſubmittereet loqui partibus qꝛ apparebat ſibi

tunc obſtare ita diogenes vt Seneca li. iii. de ira. Cum de ira diſſereret adoleſcentulus ꝓteruus in eumcōſpuit. Interrogatus vero an iraſceret̉ contra illum. ait nō iraſcor ſꝫdubio an iraſci oporteat. Sed deplatōne dicitur. vt dicit valeriꝰ libro. i. Cum aduerſus ſerui dilecti.vehemencius exarſiſſet ponere illūſtatim tuuicam et prebere ſcapulasverberibus iuſſit ſua mauū ipſumceſurus poſtmodū intelligens ſe iraſci iam in alto manu ſuſpenſa. q̄ſitꝰeſt a ſponſippo amico ſuo ꝙ ageretExigo inquit penas ab homīe iracūdo oblituſqꝫ iam ſerui. qꝛ alium quēpocius caſtigaret inuenerat abſtulitſibi in ſeruum poteſtatē. Tu inquitſponſippe iſtum verbera nolo vt ſitille meus poteſtate id eſt in mea quiin ſua non eſt. Rōe etiam in generali p̄fata patent ſꝫm tho. i. ii. q. xlvj.Quia quāuis homo ſit animal manſuetum conſideratis in generali racione recta. et tꝑatiſſima humana cōplexione tn̄ cōſiderata colera homīsmagis defacili inflāmant̉ multi adiram quam ad concupiſcenciam velaliam paſſionem. et etiam qꝛ ira eſtpaſſio vehementiſſima.Capitulum §. iiij. v. p̄cepti¶ Eptima filia ire pōt poni maledictio que ſepe exfra orit̉. A ¶ De quovicio tractat vt ſequiturtho. ii. ij. q. lxxvij. Eſt em̄ ſꝫm cū maledicere in imp̄cando imꝑando autoptando pnūciare contra aliū malum et ſub racione mali. et non ademēdaciōꝫ alterius ſꝫ ſoluꝫ in malūeius optare aūt ⁊ imperio mouere