Quintum

Preceptum

Capitulum.

vel motus inclinans fortiter ad vīdicte irrogaciōem et hic appetitusvindicte potentie iraſcibilis eſt iraprout eſt paſſio. Vnde ſuꝑ illo mat.v. Omnis qui iraſcit̉ fratri ſuo di.glo. Ira eſt vehemes motus animiad nocendum hec ira ſi eſt tam ſubita in aliquo vt p̄ueniat omnē deliberaciōem rōis. et omnē motū voluntatis Dicit̉ primus motus. ⁊ qꝛnō eſt in poteſtate noſtra ſicut necceteri primi motus. Idcirro nō eſtpeccatum ſed pena pōt eſſe peccati.Hec em̄ ira nō eſt peccatū ꝙͣdiū nōdependet a voluntate poſitiue. ſcꝫeam volendo. aut priuatiue eī nonreſiſtendo cū poſſit. Vnde aug. ſuꝑillo pſal. Iraſcimini et nolite peccare. Si ſurgit motus ire qui propterpenam peccati nō eſt in poteſtatenoſtra ſaltem maneat cōſcientia. vtei nō cōſenciat ratio. vt mente queregulata eſt ſꝫm deū ſeruiamus legi dei ſi adhuc carne ſeruiuimꝰ legipeccati. Ad illum aūt motū qui eſtappetitus vindicte vel repulſionisnocumenti id ē ire ſequunt̉ naturaliter tria. Primo euaporatīo fellis.vnde augꝰ. in epiſtola ad nebridiū.Aſſidui̓tate iraſcendi fel creſcereetiam medici affirmant. Crementoaūt fellis rurſus et facile ac propenullis cauſis exiſtentibus iraſcimuiIta ꝙ ſuo motu animꝰ fecit in corpore ad eum rurſus cōmouendumvalebit. Secūdo ſequit̉ aſcenſio etaccenſio ſanguinis circa cor. et cordis dilatatio. vnd̓ materialiter Ariſtotiles diffinit iram dicens. Ira ēaccenſio ſanguinis circa cor. totumetiam corpus cōſequenter caleſcit.Tercio ſequit̉ turbacio et inordinatio ſpirituū. et humoꝝ. quē tria

Secundumcōplectens damia. ſic dicit. Ira eſtferuor eius qui circa cor eſt ſanguīnis ex vaporaciōe fellis vel ꝑ turbacionem fiens. Sicut em̄ ad motumlocalem naturaliter ſequit̉ in corpore apto calor. ſic ad appetitū vindicte vel repulſionem nocumēti naturaliter ſequunt̉ in corꝑe prefatatria f ¶ Tercius gradus eſt cumracio poſſit ꝑciꝑe talem deordinacionem et volūtas poſſet moderarivel extinguere et neutꝝ fit. ſed negligenter ambo ſe habent ⁊ tamenpoſſent vigilātia ſua talia reprimere. et tūc fit ira peccatum venialequidē qn̄ ira p̄uenit racionē. ſic vtp̄mittitur. et vltra nō progrediturnotabiliter. vigili em̄ animo homointeriora tanquā omniū bonorū etmaloꝝ prīcipaliſſima aſſidue cuſtodire deberet. ne hoſtis quacunqꝫ ꝑte lederet. ſed qꝛ hoc pauci faciūt.idcirco veras virtutes pauci poſſident. licet multi de exterioribꝰ magnam vim faciāt. Vnde. j. thi. iiij.Corꝑalis exercitacio ad modicū vtilis eſt pietas aūt ad om̄ia. Quartꝰgradus eſt qn̄ ratio ꝑcipit iram etappetitum vindicte. ſed tn̄ deliberaciōem rōis ira p̄ueuit. et tūc voluntas pōt in iram cōſentire ſaltemſurrepticie. poſitiue iram volendovel in ea cōplacendo. aut priuatiueei nō reſiſtendo. ſed ea in animo cōtinuat vel inualeſcere ſinit. et ſic ēveniale. ſed maius ꝙͣ in tercio gradū. ſaltem qn̄ ira adhuc recens eſtꝙ deliberaciōe raciōis moderari n̄potuit qd̓ d̓r propter eos qui ſtatimirati verbis maledicis ſeu maledictis vel gladio proximos ledūt quinō excuſant̉. vt ſupra d̓ blaſphemiapatuit p̄ce. ij. ca. iiij. d. G ¶ Quī