Preceptum.CapitulumTercium
ip̄a partem habet remiſſiōis. Quartu eſt elemoſina quītū ieiuniū ſextūeſt oracio. Et hec ſunt trīa in genere que cōmuniter vocant̉ ſatiſ factoriā. Nam ꝑ elemoſina utelligit̉omne illud qd̓ ex miſericordia expedi vel impendi pōt ꝓximo in vtilitatem ꝑ ieiuniū intelligit̉ oīs corporis afflictio ſiue ꝑ abſtinenciasſiue ꝑ vigilias ꝑegrinaciōes aſperitates veſtiū. diricias ſtramentorūdiſcalciaciōes pedū. vel labor corporalis. ad idem ſunt flagella quibus hic punimur que licet nobis n̄infligamus. ea tn̄ aliundē inflictaaccipimus paciēter propter deū inpurgaciōem noſtram. Ro. v. tribulacio pacienciā oꝑatur. pacienciaaūt probaciōem id ē peccatoꝝ purgaciōem. vt dicit glo. ꝑ oꝑacionemvero intelligit̉ omnē opus exteriad cultū latrīe ꝑtinens et ad hͦ ordinatū. vt homo ꝑ hoc adiutus etſtimulatus aſcendat in deū. cōtemplatiue vt oracio vocalis pſalmodia ſacrificia oblaciōes et ſimilia.¶ G Ponunt̉ aūt tria p̄fata ī genere. Primo vt ꝑ omnia que habemus a deo bona ſatiſ facimus. elemoſinā de rebus exterioribus. ieiunio de corꝑe. et oraciōe de aīa. Secundo qꝛ circa trīa cōtingūt peccata. Quedam em̄ ſunt in rebus vt auaricia. Alia in corꝑe vt luxuria. ⁊gula. Alia in ſpū vt ſuꝑbia inuidiaet accidia. ergo ꝑ omnia pro hominibus ſatiſ faciendū eſt videlicet ꝑelemoſina cōtra auaricia. ꝑ oraciōꝫcōtra ſuꝑbia. Et ꝑ ieiuniū cōtra luxuriam. Tercio qꝛ tria bona tꝑaliatres radices ſunt omniū peccatorūauaricie em̄ radices ſunt exteriorabona cōtra que grande remediū eſt
elemoſina. Radix ſuꝑbie inuidie accidie ac ire eſt in ſpū cōtra quā eſtoracio. Radix vero gule et luxuriein carne cōtra quā eſt ieiunandum.Ex quibus patꝫ ꝙ cuilibet cōſultūeſt vt videat ad qd̓ viciū plus inclinatus eſt vt cōtra illud aſſumat apcius opus ſatiſ factoriū. i ¶ Sꝫdubiū eſt an quis in mortali peccato poſſit ſatiſ facere. Rn̄. primo ſꝫmSco. qui penitenciā ſibi in cōfeſſione et in abſoluciōe iniuncta a ſacerdote et ea cōfitente voluntarie aſſumpta abicit voluntarie et ſine racionabili cauſa. neceſſaria nolenseam implere eſt inobdiens et illa īobediētiā eſt peccarū mortale. qꝛ ētranſgreſſio p̄cepti eccleſie et vicarij dei propter illud ꝑiculū eſt ſanūcōſiliū vt cōfeſſor nō iniungat peccatori penitēcia. niſi de cōſenſu ſuonec aliquā niſi de qua ſperat ꝙ eaꝫimpleat. immo a cōfeſſore ammonedus eſt cōfitens an ſibi eam cōpetat reciꝑe et veriſimiliter portare.Secūdo dicit Tho. ⁊ ꝯmuniꝰ doc.licet Sco. cōtrariū teneat. ꝙ nullꝰſatiſ facere pōt extra caritatē dei.Oꝑa tn̄ penalia extra caritatem facta que reliquiſſent effectū qui iamin cōtrito eſſet nō oportet iterarivt in elemoſina et maceraciōe carnis fieri p̄t. eſt em̄ fere tm̄ penoſuꝫdediſſe vnū florenū ſic dare denarium et ſimiliter vbi ꝑ abſtinenciameffectus in carne relictꝰ eſſet¶ Capitulum. VndecimumQuia in ſatiſfactiōis iniūctiōe et ꝓpria impoſiciōe ſꝑ prouidēdum eſtcontra recidiuū peccati.