CapitulumNonum
patre peccauit. Rn̄ ꝙ debet aliū q̄rere cōfeſſorem habentē autoritatem quē ſi nō cōpetēter reperit petat licentiā alteri ſacerdoti cōfiteriEt ſemꝑ talē querat qui nec noſcatalium nec veriſimiliter noſciturusſit. et ſi nullū reperiret quin noſceret aliā ꝑſona. dicit bonauen. et duran. ſi etiā imminet caſus neceſſitatis. vt qꝛ ſe putat ſtatim moriturūꝙ famā proximi quātū pōt debꝫ cūſtodire ſed magis debet ſua cōſcientiam purgare. Tho. in iiij. di. xvij.q. de cōfeſ. ar. iij. dicit in caſibꝰ illiſqn̄ cōfitens ſcit ſacerdotē ſuū hereticū. aūt ſollicitatorē ad malū. autfragilē qui ad peccatū qd̓ quis ei cōfitet̉ ſit pronus vel ſi reuelator eēcōfeſſiōis ꝓbabiliter eſtimet̉. velſi pec catū cōtra ip̄m cōmiſſum ſit d̓quo quis cōfiteri debet. Et in caſibus in quibus ꝓbabiliter penitensꝑiculum ſibi vel ſacerdotī ex cōfeſſione ei facta timet. debꝫ recurreread ſuꝑiorem. vel ab eodē petere licentia alteri cōfitendi. Et ſi licēciāhabere nō poſſit idē eſt iudiciū qd̓de illo qui nō habet cōpia ſacerdotis. vn̄ magis debet diligere laicocōfiteri. nec in hoc tranſgredit̉ aliquis p̄ceptū eccīe. qꝛ p̄cepta iurispoſitiui nō ſe extendūt vltra intencione p̄cipiētis que eſt finis p̄ceptihec aut ē caritas ſꝫm apo. vn̄ bern.dicit illud qd̓ eſt inſtitutū ꝓ caritate nō debet militare cōtra caritatēſed cōfeſſio ꝓ caritate inſtituta eſtque cōtra caritatē militaret ſi hōad cōfitendū vni ſacerdoti artaretur ī caſibꝰ recitatis. nec fit aliquainiuria ſacerdoti. ſi in p̄cedentibuscaſibus ab eo diuertit̉. Quia priui
legiū meret̉ amittere qui cōceſſaſibi abutit̉ poteſtate. Hec de tho.Item cōfites caueat ſꝫm p̄fata quātu p̄t ne cōfiteat̉ reuelatori cōfeſſionis vel ei qui ꝓnus fit ad odiū audita cōfeſſiōis materia vel ad luxuriā. et ſic de alijs. ſꝫ non neceſſariaibi abſcidat vel aliū cōfeſſorē ſꝫm p̄dicta q̄rat. Nā qn̄ circūſtantie incitātes ad libidine pctm̄ agguantes.nō tn̄ ad aliud genꝰ peccati mortalis trahūt tales qn̄qꝫ dn̄t ⁊ poſſuntlaudabiliter retineri adhibita debita diſcreciōe ſꝫm cōſideraciōeꝫ turpitudinis. circūſtanciaꝝ et ꝓnitatis ad malū ex eius cōfeſſiōe ſiue incōfitēte ſiue in cōfeſſore hoīm. etiādicit bonauen. volenti meditari cōfitenda de luxuria cōpetit prius domare carne ꝑ ieiunia et hmōi. ⁊ cōſiderare vtilitatē peccatoꝝ infernipenas et hmōi. et ſic deteſtari ne caro incaleſcat. Qd̓ ſi nō iuuat oportꝫvtiqꝫ neceſſaria ibi fieri et ſacramētum ibi iuuare pōt ne noceat ſꝫm illud Mar. vlt. Et ſi mortifeꝝ quidbiberit nō ⁊cͣ. P ¶ Quartus modus in cōfitēte debet ſeruari videlicet vt ſi vult abſolui oportet deneceſſitate et ſub pena noui peccatiqd̓ ſit in caritate vel attritus. vnd̓et Sco. dicit. ꝙ hō tenet̉ cōfitericū diſplicentia peccati cōmiſſi. ⁊ cūꝓpoſito obediendi in ſeruādo iſtaꝫſatiſ factiōeꝫ et penitencia quā abip̄o ſacerdote ſibi impoſita volūtarie aſſumpſit ſiue ī ſe ſuſcipiet. Etbona. di. ꝙ ſi accedit ad cōfeſſiōem⁊ abſoluciōꝫ ſine p̄miſſa diſpoſiciōeꝓbabili. īmo accedit cū ꝯria diſpoſiciōe vt qꝛ ſibi placet aliqd̓ mortalepeccatum tūc peccat mortaliter qꝛ